hmmmm LOTTO .. ang laki na ng premyo noh? at least un ang narinig ko .. and malaki na daw ang kikitain ng gobyerno .. biruin mo un? hehehe
2004 my father passed away.. a few months later me mum had a dream. pagkakitang pagkakita niya sa akin may ianbot siyang maliit na papel.. and told me
"napanaginipan ko papa mo .. maliwanag na maliwanag sa isip ko itong mga numerong ito.. baka ito ang tinatayaan ni Papa mo noon.."
"anong gagwin ko dito?", tanong ko
"ewan .. basta yan ang napanaginipan ko", tugon ni mama
Matagal ko ding tinignan an mga numero.. hmm tayaan ko kaya ito sa lotto?
un sana ang gagawin ko .. hawak hawak ko ang papekl na un ng matagal.. hanggang sa malimutan ko na din at eventually nawala ko ang papel..
Sayang ba? nanalo kaya ung mga numero? Yan ang mga tanogn na bumabalik sa utak ko twing maaalala or maririnig ko ang Lotto..
Sa mga mananalo .. tandaan ninyo sa LUPA kayo nakatuntong .. sa mga kunwaring nanalo.. ang KAKAPAL ng MUKHA nyo..
Sunday, March 30, 2008
Saturday, March 15, 2008
Across the Universe
Across the Universe..
A trip to Penny lane.. blue suburban skies..
For all those who love the Beatles (their songs of course) this is a must see. For those who know the Beatles because of those documentaries shown on TV in the late afternoons you might enjoy this, I know I did. For those baby boomers, di ko lang alam kung tama ung term ko at spelling, this is nostalgia (a bit).
A musical.. Simple movie.. shows the situation, environment and people back then. You may find yourself humming or even singing to the tunes once in a while. I know I was.. There where times that I wanted to just jolt out ala VIDEOKE, but I didn't want to start another musical .. hehehe
Are there any differences from those days compared to today? None. I think mas grabe pa nga noon.. ang mga ginagawa ng tao, kabataan ngayon will take a back seat to those days..
Listening to those good ol Beatles song may bring back memories. Those days that seems never ending .. It did .. although I am a 70's baby but still .. these are the songs I know, I've listened to and sang a piece or two ..
I may have not said enough about the movie.. Hey this is better than High School Musical, hey no offense meant. But this is my kind of movie .. Heck I didn't even watch the High School Musical .. but then again .. ALL WE NEED IS LOVE
A trip to Penny lane.. blue suburban skies..
For all those who love the Beatles (their songs of course) this is a must see. For those who know the Beatles because of those documentaries shown on TV in the late afternoons you might enjoy this, I know I did. For those baby boomers, di ko lang alam kung tama ung term ko at spelling, this is nostalgia (a bit).
A musical.. Simple movie.. shows the situation, environment and people back then. You may find yourself humming or even singing to the tunes once in a while. I know I was.. There where times that I wanted to just jolt out ala VIDEOKE, but I didn't want to start another musical .. hehehe
Are there any differences from those days compared to today? None. I think mas grabe pa nga noon.. ang mga ginagawa ng tao, kabataan ngayon will take a back seat to those days..
Listening to those good ol Beatles song may bring back memories. Those days that seems never ending .. It did .. although I am a 70's baby but still .. these are the songs I know, I've listened to and sang a piece or two ..
I may have not said enough about the movie.. Hey this is better than High School Musical, hey no offense meant. But this is my kind of movie .. Heck I didn't even watch the High School Musical .. but then again .. ALL WE NEED IS LOVE
Tuesday, January 29, 2008
Paglalakad sa Kalsada
Ang aking unang pagsusulat sa taong 2008. Nawa'y maging maligaya, masagana at mapayapa ang ating taon
Habang naglalakad ako sa kahabaan ng JP Rizal St dito sa Marikina, mula bayan hanggang amin nilalakad ko, naalala ko ang mga panahong may tiangge pa sa ilog. Kapag ako'y ginagabi/inuumaga sa daan madami pang tao at sasakyan sa kalsada. Di tulad ngayon na wala ka halos makikita. Kaya palinga linga na lang ako at nagiingat.
Naalala ko na minsang naglakad ako. May namataan akong dlawang bata. Gusgusin sila.. ilalarawan ko na lamang ang nakita ko noon:
mas nakatatandang bata: nakatayo sa bangketa at mistulang tinatawag o pinipilit ang nakababatang kapatid na sumama sa kanya.
pangalawang bata: kung may kakilala, anak, pamangkin or kamaganak na nagsa edad na tatlo hanggang lima siya ang alalahanin mo. batang lalaki, madungis, walang salawal, madumi at may butas ang manipis na sando na may pipping na dilaw. ang kanyang mukha, mistulang takot na mangilidngilid ang luha. Di ko maipinta o mawari kung naiiyak sa gutom? O kakagising lang? Nasa sulok siya sa tapat ng bahay na kinatatayuan nila.
Nakatingin ang mas bata sa kanyang nakatatandang kasama. Sa pilit kong iniisip kung bagong gising ba ito, ayaw ng umalis sa kinalalagyan dahil sa pagod? Nagugutom kaya ito kaya mangiyakngiyak na ang itsura? Naghahanap ba siya ng kalinga, magulang o kung sino man na tutulong sa kanya? Para bang ayaw na niyangumalis doon sa lugar na yaon, naghahanap marahil ng tirahan o masisilungan sa lamig ng gabi.
Unang naramdaman. Gusto kong tulungan. Pero napag isip ako, at yan ang mga nailagay ko sa itaas. Tsk tsk.. dapat nga hindi na nag iisip ang isang tao kung pagtulong din naman ang hangad. Hanggang sa malagpasan ko sila iniisip ko silang balikan. Lintek na utak ito. Dapat di ka na nag isip. Gawin mo na lang ung nararamdaman mo.
Yaan marahil ang dahilan kaya't di ko sila malimutan.
Habang naglalakad ako sa kahabaan ng JP Rizal St dito sa Marikina, mula bayan hanggang amin nilalakad ko, naalala ko ang mga panahong may tiangge pa sa ilog. Kapag ako'y ginagabi/inuumaga sa daan madami pang tao at sasakyan sa kalsada. Di tulad ngayon na wala ka halos makikita. Kaya palinga linga na lang ako at nagiingat.
Naalala ko na minsang naglakad ako. May namataan akong dlawang bata. Gusgusin sila.. ilalarawan ko na lamang ang nakita ko noon:
mas nakatatandang bata: nakatayo sa bangketa at mistulang tinatawag o pinipilit ang nakababatang kapatid na sumama sa kanya.
pangalawang bata: kung may kakilala, anak, pamangkin or kamaganak na nagsa edad na tatlo hanggang lima siya ang alalahanin mo. batang lalaki, madungis, walang salawal, madumi at may butas ang manipis na sando na may pipping na dilaw. ang kanyang mukha, mistulang takot na mangilidngilid ang luha. Di ko maipinta o mawari kung naiiyak sa gutom? O kakagising lang? Nasa sulok siya sa tapat ng bahay na kinatatayuan nila.
Nakatingin ang mas bata sa kanyang nakatatandang kasama. Sa pilit kong iniisip kung bagong gising ba ito, ayaw ng umalis sa kinalalagyan dahil sa pagod? Nagugutom kaya ito kaya mangiyakngiyak na ang itsura? Naghahanap ba siya ng kalinga, magulang o kung sino man na tutulong sa kanya? Para bang ayaw na niyangumalis doon sa lugar na yaon, naghahanap marahil ng tirahan o masisilungan sa lamig ng gabi.
Unang naramdaman. Gusto kong tulungan. Pero napag isip ako, at yan ang mga nailagay ko sa itaas. Tsk tsk.. dapat nga hindi na nag iisip ang isang tao kung pagtulong din naman ang hangad. Hanggang sa malagpasan ko sila iniisip ko silang balikan. Lintek na utak ito. Dapat di ka na nag isip. Gawin mo na lang ung nararamdaman mo.
Yaan marahil ang dahilan kaya't di ko sila malimutan.
Thursday, June 07, 2007
Old School
Got this one thru e-mail..
Cico Aseron .. a classmate back in college forwarded this .. thanks man.. couldn't resist to write an entry ...
as usual.. I have my say after every part
So True...and yet so sad for the newer generations...they seem to be missing out on a lot of the good stuff that comes with growing up....
Something to ponder but should be shared. It'll imprint a smile on someone's face and may turn around someone's life....
TO ALL THE KIDSWHO SURVIVED the 1930's 40's, 50's, 60's and 70's !!
maybe we should include the 80's
First, we survived being born to mothers who smoked and/or drank while they were pregnant. They took aspirin, ate blue cheese dressing, tuna from a can, and didn't get tested for diabetes.
mama was still in college when I was conceived. Still i cannot conclude whether she smoked and/or drank during those days. Maybe she ate tuna, blue cheese or have taken aspirin...
Then after that trauma, we were put to sleep on our tummies in baby cribs covered with bright colored lead-based paints.
ok.. maybe we were put to sleep that way.. but as far as I know.. someone was looking after me.. they were there watching me sleep..singing a tune while they sway my old duyan..
We had no childproof lids on medicine bottles, doors or cabinets and when we rode our bikes, we had no helmets, not to mention, the risks we took hitchhiking.
I first had a jeep .. then a bike, with little support wheels at the end .. the folks let me play and ride them all day .. remembering how I wanted the support wheels to be removed .. our garage was somewhat higher than the street, so i would run down from the garage to the streets then learn to ride/balance my bike.. they would be shouting "PADJAK PA!.. PADJAK PA!!".. a few bruises and scratches.. I was off..
As infants & children, we would ride in cars with no car seats, booster seats, seat belts or air bags.
Riding in the back of a pick up on a warm day was always a special treat.
riding our orange volkswagen beetle was always a treat.. of course I would want to seat near the window.. no seat belts.. always watching the streets..
We drank water from the garden hose and NOT from a bottle.
this I remember doing.. If I was thirsty I would drink in the school's drinking fountain, which were merely faucets.. after playing there's no problem drinking in a neighbors garden hose or faucet..
We shared one soft drink with four friends, from one bottle and
NO ONE actually died from this.
hahaha.. did someone actually died from this? Until now my friends and I drink in I bottle or one glass.. TAGAYAN!!
We ate cupcakes, white bread and real butter and drank koolade made with sugar, but we weren't overweight because . WE WERE ALWAYS OUTSIDE PLAYING !
and boy I was really playing hehehe.. I was always thin when I was young, hmmm come to think of it.. I am still thin hehehe
We would leave home in the morning and play all day, as long as we were back when the streetlights came on.
No one was able to reach us all day.
And we were O.K.
the street lights served as our clock back then.. whenever the lights would come on we will be finishing our games.. there's also the ringing of the church bells.. it's 6pm.. time to go home.. the elders would say "Orasyong na"
We would spend hours building our go-carts out of scraps and then ride down the hill, only to find out we forgot the brakes. After running into the bushes a few times, we learned to solve the problem.
in our case, my friends and I will be riding our bikes all day.. why did we use our sandals as breaks? that I cannot recall hehehe
We did not have Playstations, Nintendo's, X-boxes, no video games at all, no 150 channels on cable, no video movies or DVD's, no surround-sound or CD's, no cell phones, no personal computers, no Internet or chat rooms....... WE HAD FRIENDS and we went outside and found them!
we had a conversation with my friends(kumare/kumpare).. Marian and Constine talking about their school.. about how many students they have.. the number of special students.. Mark and I asking why are there cases like that.. when we were young there weren't many.. what maybe the reason.. my response.. "paglaruin mo sa labas ung mga bata ngayon.. wag hayaang sa bahay lang.. nanonood TV at computer".. They agreed.. pakikihalubiho is the key .. let them learn and talk to people..
We fell out of trees, got cut, broke bones and teeth and there were no lawsuits from these accidents.
remember when we were young.. when the day is over and we need to clean up.. parents, tito or tita will be helping us clean.. if they would see we have a wound or cut,, they will utter.. "naku bata ka .. naglalaro ka maghapon hindi mo naramdaman na nasugatan ka na.. saan mo nakuha yan?".. thatt's what you get.. what are lawsuits?
We ate worms and mud pies made from dirt, and the worms did not live in us forever.
I did not eat mud pies or worms.. at least that's what i believe hehehe..
We were given BB guns for our 10th birthdays, made up games with sticks and tennis balls and, although we were told it would happen, we did not put out very many eyes.
ahhh the sticks that can be almost anything.. imagination.. it could be the most sufisticated gun.. a sword or what have you..
We rode bikes or walked to a friend's house and knocked on the door or rang the bell, or just walked in and talked to them!
I did this even when I was in college.. going to a friends house.. chatting with them till night time.. sharing a bottle of coke and chippy.. when I was in highschool we even braved the flooded streets just to be able to go to a friends house.. chat with them..
Little League had tryouts and not everyone made the team. Those who didn't had to learn to deal with disappointment. Imagine that!!
whose not afraid of being rejected?? but we learn because of these things.. we understand that there will be other things in store for us
The idea of a parent bailing us out if we broke the law was unheard of.
They actually sided with the law!
It must have been hard for them.. but I guess that's what it takes to be able to raise a good child.. I wonder.. nowadays??
These generations have produced some of the best risk-takers, problem solvers and inventors ever!
The past 50 years have been an explosion of innovation and new ideas.
We had freedom, failure, success and responsibility, and we learned
HOW TO DEAL WITH IT ALL!
If YOU are one of them . . . CONGRATULATIONS!
You might want to share this with others who have had the luck to grow up as kids, before the lawyers and the government regulated so much of our lives for our own good
And while you are at it, forward it to your kids so they will know how brave (and lucky) their parents were.
Cico Aseron .. a classmate back in college forwarded this .. thanks man.. couldn't resist to write an entry ...
as usual.. I have my say after every part
So True...and yet so sad for the newer generations...they seem to be missing out on a lot of the good stuff that comes with growing up....
Something to ponder but should be shared. It'll imprint a smile on someone's face and may turn around someone's life....
TO ALL THE KIDSWHO SURVIVED the 1930's 40's, 50's, 60's and 70's !!
maybe we should include the 80's
First, we survived being born to mothers who smoked and/or drank while they were pregnant. They took aspirin, ate blue cheese dressing, tuna from a can, and didn't get tested for diabetes.
mama was still in college when I was conceived. Still i cannot conclude whether she smoked and/or drank during those days. Maybe she ate tuna, blue cheese or have taken aspirin...
Then after that trauma, we were put to sleep on our tummies in baby cribs covered with bright colored lead-based paints.
ok.. maybe we were put to sleep that way.. but as far as I know.. someone was looking after me.. they were there watching me sleep..singing a tune while they sway my old duyan..
We had no childproof lids on medicine bottles, doors or cabinets and when we rode our bikes, we had no helmets, not to mention, the risks we took hitchhiking.
I first had a jeep .. then a bike, with little support wheels at the end .. the folks let me play and ride them all day .. remembering how I wanted the support wheels to be removed .. our garage was somewhat higher than the street, so i would run down from the garage to the streets then learn to ride/balance my bike.. they would be shouting "PADJAK PA!.. PADJAK PA!!".. a few bruises and scratches.. I was off..
As infants & children, we would ride in cars with no car seats, booster seats, seat belts or air bags.
Riding in the back of a pick up on a warm day was always a special treat.
riding our orange volkswagen beetle was always a treat.. of course I would want to seat near the window.. no seat belts.. always watching the streets..
We drank water from the garden hose and NOT from a bottle.
this I remember doing.. If I was thirsty I would drink in the school's drinking fountain, which were merely faucets.. after playing there's no problem drinking in a neighbors garden hose or faucet..
We shared one soft drink with four friends, from one bottle and
NO ONE actually died from this.
hahaha.. did someone actually died from this? Until now my friends and I drink in I bottle or one glass.. TAGAYAN!!
We ate cupcakes, white bread and real butter and drank koolade made with sugar, but we weren't overweight because . WE WERE ALWAYS OUTSIDE PLAYING !
and boy I was really playing hehehe.. I was always thin when I was young, hmmm come to think of it.. I am still thin hehehe
We would leave home in the morning and play all day, as long as we were back when the streetlights came on.
No one was able to reach us all day.
And we were O.K.
the street lights served as our clock back then.. whenever the lights would come on we will be finishing our games.. there's also the ringing of the church bells.. it's 6pm.. time to go home.. the elders would say "Orasyong na"
We would spend hours building our go-carts out of scraps and then ride down the hill, only to find out we forgot the brakes. After running into the bushes a few times, we learned to solve the problem.
in our case, my friends and I will be riding our bikes all day.. why did we use our sandals as breaks? that I cannot recall hehehe
We did not have Playstations, Nintendo's, X-boxes, no video games at all, no 150 channels on cable, no video movies or DVD's, no surround-sound or CD's, no cell phones, no personal computers, no Internet or chat rooms....... WE HAD FRIENDS and we went outside and found them!
we had a conversation with my friends(kumare/kumpare).. Marian and Constine talking about their school.. about how many students they have.. the number of special students.. Mark and I asking why are there cases like that.. when we were young there weren't many.. what maybe the reason.. my response.. "paglaruin mo sa labas ung mga bata ngayon.. wag hayaang sa bahay lang.. nanonood TV at computer".. They agreed.. pakikihalubiho is the key .. let them learn and talk to people..
We fell out of trees, got cut, broke bones and teeth and there were no lawsuits from these accidents.
remember when we were young.. when the day is over and we need to clean up.. parents, tito or tita will be helping us clean.. if they would see we have a wound or cut,, they will utter.. "naku bata ka .. naglalaro ka maghapon hindi mo naramdaman na nasugatan ka na.. saan mo nakuha yan?".. thatt's what you get.. what are lawsuits?
We ate worms and mud pies made from dirt, and the worms did not live in us forever.
I did not eat mud pies or worms.. at least that's what i believe hehehe..
We were given BB guns for our 10th birthdays, made up games with sticks and tennis balls and, although we were told it would happen, we did not put out very many eyes.
ahhh the sticks that can be almost anything.. imagination.. it could be the most sufisticated gun.. a sword or what have you..
We rode bikes or walked to a friend's house and knocked on the door or rang the bell, or just walked in and talked to them!
I did this even when I was in college.. going to a friends house.. chatting with them till night time.. sharing a bottle of coke and chippy.. when I was in highschool we even braved the flooded streets just to be able to go to a friends house.. chat with them..
Little League had tryouts and not everyone made the team. Those who didn't had to learn to deal with disappointment. Imagine that!!
whose not afraid of being rejected?? but we learn because of these things.. we understand that there will be other things in store for us
The idea of a parent bailing us out if we broke the law was unheard of.
They actually sided with the law!
It must have been hard for them.. but I guess that's what it takes to be able to raise a good child.. I wonder.. nowadays??
These generations have produced some of the best risk-takers, problem solvers and inventors ever!
The past 50 years have been an explosion of innovation and new ideas.
We had freedom, failure, success and responsibility, and we learned
HOW TO DEAL WITH IT ALL!
If YOU are one of them . . . CONGRATULATIONS!
You might want to share this with others who have had the luck to grow up as kids, before the lawyers and the government regulated so much of our lives for our own good
And while you are at it, forward it to your kids so they will know how brave (and lucky) their parents were.
Friday, February 02, 2007
For Rhechiel
I never knew such a day could come
And I never knew such a love
Could be inside of one
I never knew what my life was for
But now that you're here I know for sure
[Tamia]
I never knew 'till I looked in your eyes
I was incomplete 'till the day you walked into my life
And I never knew that my heart could feel
So precious and pure
One love, so real
1 - [Both]
Can I just see you every morning when I open my eyes
Can I just feel your heart beating beside me
Every night (and every day)
Can we just feel this way together
Till the end of all time
Can I just spend my life with you
[Eric Benet]
Now baby the days and the weeks
And the years will roll by
But nothing will change the love inside
Of you and I
[Tamia]
And baby I'll never find any words
That could explain
Just how much my heart, my life
My soul you've changed
2 - [Both]
Can you run to these open arms
When no one else understands
Can we tell God and the whole world
I'm your woman, you're my man
Can't you just feel how much I love you
With one touch of my hand
Can I just spend my life with you
No touch has ever felt so wonderful
(You are incredible)
And no deeper love I've never known
(I'll never let you go)
I swear this love is true
(Now and forever, to you)
Only for you (To you)
Repeat 1
Repeat 2
Can I just spend my life with you
Can I just spend my life with you
[Both] Forever here with you
[Eric Benet] Can I just spend my life with you
[Tamia] Can I just see you every morning
When I open my eyes
And I never knew such a love
Could be inside of one
I never knew what my life was for
But now that you're here I know for sure
[Tamia]
I never knew 'till I looked in your eyes
I was incomplete 'till the day you walked into my life
And I never knew that my heart could feel
So precious and pure
One love, so real
1 - [Both]
Can I just see you every morning when I open my eyes
Can I just feel your heart beating beside me
Every night (and every day)
Can we just feel this way together
Till the end of all time
Can I just spend my life with you
[Eric Benet]
Now baby the days and the weeks
And the years will roll by
But nothing will change the love inside
Of you and I
[Tamia]
And baby I'll never find any words
That could explain
Just how much my heart, my life
My soul you've changed
2 - [Both]
Can you run to these open arms
When no one else understands
Can we tell God and the whole world
I'm your woman, you're my man
Can't you just feel how much I love you
With one touch of my hand
Can I just spend my life with you
No touch has ever felt so wonderful
(You are incredible)
And no deeper love I've never known
(I'll never let you go)
I swear this love is true
(Now and forever, to you)
Only for you (To you)
Repeat 1
Repeat 2
Can I just spend my life with you
Can I just spend my life with you
[Both] Forever here with you
[Eric Benet] Can I just spend my life with you
[Tamia] Can I just see you every morning
When I open my eyes
For Mark
Alalahanin mo ang mga taong nagmamahal sa iyo dito. Marami ka pang pangarap sa buhay kaya tinahak mo ang landas na yan. Marami ka pang gustong marating na lugar kaya ka nagpunta jan. Maghihintay kaming LAHAT sa pagbalik mo.
Kung magkakaproblema ka huwag mag dalawang isip na magdasal .. alalahanin na andito ang mga nagmamahal sa iyo handang mag ugoy ng duyan ..
Kung magkakaproblema ka huwag mag dalawang isip na magdasal .. alalahanin na andito ang mga nagmamahal sa iyo handang mag ugoy ng duyan ..
Sa Ugoy ng Duyan
SA UGOY NG DUYAN
Music by Lucio San Pedro
Lyrics by Levi Celerio
Sana'y di magmaliw ang dati kong araw
Nang munti pang bata sa piling ni Nanay
Nais kong maulit ang awit ni Inang mahal
Awit ng pag-ibig habang ako'y nasa duyan
Sana'y di magmaliw ang dati kong araw
Nang munti pang bata sa piling ni Nanay
Nais kong maulit ang awit ni Inang mahal
Awit ng pag-ibig ako'y nasa duyan
Sa aking pagtulog na labis ang himbing
Ang bantay ko'y tala
Ang tanod ko'y bituin
Sa piling ni Nanay
Langit ang buhay
Puso kong may dusa
Sabik sa ugoy ng duyan mo Inay
Sana narito ka Inay
Sana'y di magmaliw ang dati kong araw
Nang munti pang bata sa piling ni Nanay
Nais kong maulit ang awit ni Inang mahal
Awit ng pag-ibig hang ako'y nasa duyan
Isa sa pinakamagandang kanta na nilikha ng isang Pinoy..kuhang kuha ni Levi Celerio ang damdamin ng bawat tao. Ano nga kaya ang iniisip niya noong isinulat niya ito? Ano ba mayroon ang kantang ito na sa tuwing maririnig ko ako'y napapatigil? Sa totoo lang parang bigla akong nangangarap.. naaalala ang kabataan ko?
heheh madrama ba? OO noh.. madrama ito.. tanga ka kung wala kang nararamdaman na kakaiba kapag narinig mo ang kantang ito.
Hindi ko susubukang himayin ang nilalaman ng kanta.. ayokong makasira sa isang magandang bagay. Ikukwento ko lang ang mga naaalala ko.. and mga naiisip ko..
Parang napapanood ko ang sarili ko noong bata pa ako. Hindi lang nga si mama ang mga naghele sa akin. madami sila. Lam ninyo ba na parang naaalala ko na nakatingin ako sa kanila habang hele nila ako? hmmm posible kaya un? Siguro nasasabi/naiisip ko lang un dahil sa mga litratong nakikita ko na kalong-kalong nila ako.. siguro un nga..
Balikan natin ang pag ugoy nila sa akin.. Anjan sina Ninong at Ninang.. ahhh ang walang kamatayang kanta ni Ninong para makatulog ako.. ako yata ang una niyang ginawan ng ganun.. hanggang ngayon ginagawa pa rin naman niya sa mga sumunod sa akin. Sina Mommy at Daddy na nakangiti sa kanilang unang apo at nilalaro. Sina Tita Vic, Ate Dory, Ate Tessie na kalong kalong ako at nakikipaglaro. Sina Tito Boni at Tita Cel na karga ako sa isang family reunion. Si Lola Tanching at Lolo Taning na kalaro ko sa simbahan. Si Lola Aning na tinutulungan si Mama na bihisan ako. Si Papa na kalong ako noong bibinyagan ako sa simbahan. Si mama na hinehele ako gabi gabi.
Ang sarap alalahanin ng mga panahong yaon.. Para bang gusto ko uling tumabi sa kanila at sabihing "ihele at patulugin mo ulit ako." Makakatuwang alalahanin.. pero bakit ganun?? Napapaluha ako pag naaalala ko..
Music by Lucio San Pedro
Lyrics by Levi Celerio
Sana'y di magmaliw ang dati kong araw
Nang munti pang bata sa piling ni Nanay
Nais kong maulit ang awit ni Inang mahal
Awit ng pag-ibig habang ako'y nasa duyan
Sana'y di magmaliw ang dati kong araw
Nang munti pang bata sa piling ni Nanay
Nais kong maulit ang awit ni Inang mahal
Awit ng pag-ibig ako'y nasa duyan
Sa aking pagtulog na labis ang himbing
Ang bantay ko'y tala
Ang tanod ko'y bituin
Sa piling ni Nanay
Langit ang buhay
Puso kong may dusa
Sabik sa ugoy ng duyan mo Inay
Sana narito ka Inay
Sana'y di magmaliw ang dati kong araw
Nang munti pang bata sa piling ni Nanay
Nais kong maulit ang awit ni Inang mahal
Awit ng pag-ibig hang ako'y nasa duyan
Isa sa pinakamagandang kanta na nilikha ng isang Pinoy..kuhang kuha ni Levi Celerio ang damdamin ng bawat tao. Ano nga kaya ang iniisip niya noong isinulat niya ito? Ano ba mayroon ang kantang ito na sa tuwing maririnig ko ako'y napapatigil? Sa totoo lang parang bigla akong nangangarap.. naaalala ang kabataan ko?
heheh madrama ba? OO noh.. madrama ito.. tanga ka kung wala kang nararamdaman na kakaiba kapag narinig mo ang kantang ito.
Hindi ko susubukang himayin ang nilalaman ng kanta.. ayokong makasira sa isang magandang bagay. Ikukwento ko lang ang mga naaalala ko.. and mga naiisip ko..
Parang napapanood ko ang sarili ko noong bata pa ako. Hindi lang nga si mama ang mga naghele sa akin. madami sila. Lam ninyo ba na parang naaalala ko na nakatingin ako sa kanila habang hele nila ako? hmmm posible kaya un? Siguro nasasabi/naiisip ko lang un dahil sa mga litratong nakikita ko na kalong-kalong nila ako.. siguro un nga..
Balikan natin ang pag ugoy nila sa akin.. Anjan sina Ninong at Ninang.. ahhh ang walang kamatayang kanta ni Ninong para makatulog ako.. ako yata ang una niyang ginawan ng ganun.. hanggang ngayon ginagawa pa rin naman niya sa mga sumunod sa akin. Sina Mommy at Daddy na nakangiti sa kanilang unang apo at nilalaro. Sina Tita Vic, Ate Dory, Ate Tessie na kalong kalong ako at nakikipaglaro. Sina Tito Boni at Tita Cel na karga ako sa isang family reunion. Si Lola Tanching at Lolo Taning na kalaro ko sa simbahan. Si Lola Aning na tinutulungan si Mama na bihisan ako. Si Papa na kalong ako noong bibinyagan ako sa simbahan. Si mama na hinehele ako gabi gabi.
Ang sarap alalahanin ng mga panahong yaon.. Para bang gusto ko uling tumabi sa kanila at sabihing "ihele at patulugin mo ulit ako." Makakatuwang alalahanin.. pero bakit ganun?? Napapaluha ako pag naaalala ko..
Wednesday, January 10, 2007
Buong akala ko si Smurfette lang ang babaeng SMURF
Buti na lang may wikipedia hehehe
Sa tinagal tagal na panahon.. inaakala ko na si smurfette lang talaga ang babaeng smurf. Siya nga daw ang ina ng lahat ng smurf dahil.. ano ka ba.. siya lang ang babae.. so sa kanya lang galing hehehe Salamat sa wikipedia.. nakilala ko ang dalawa pang babaeng smurf
Sassette Sassette Smurfling
Sassette is a smurfling and the second of only three female smurfs to be depicted, appearing after Smurfette and before Nanny. She is a little freckled redhead girl with pigtails, and wears pink overalls.
Sassette actually has the same origins as Smurfette (with a minor difference, she wasn't made by Gargamel). The smurflings (Slouchy, Nat, and Snappy) were pitying Smurfette who felt lonely, being the only girl in the village, so they decided to help her. They learned from Papa Smurf that Smurfette was indeed created magically by Gargamel out of clay. They then went to steal Gargamel's formula and magical recipes for creating Smurfette. They successfully created Sassette, who this time didn't need plastic smurfery (though her rude behavior and attitude needed a bit of chemical tweaking). As they introduced Sassette to Smurfette, Smurfette was overjoyed at having a female friend, albeit a bit of a tomboy.
Of course, they didn't realize that Gargamel had cast a spell on the claybank that would have quite literally turned the little smurfling into a living bomb when the noon sun struck her. Papa's quick thinking and a fortuitous cloud over the sun saved both Sassette and the other smurfs. Gargamel, getting too close to the clay, ended up a victim of his own treachery.
Sassette is a jolly girl who is quite simple-minded. She loves playing smurfball (a game similar to soccer) and disliked reading (until she eventually learned how). Some episodes suggest that she has a crush on Hefty, as she is quick to compliment him on his strength and althleticism. She frequently calls Papa Smurf "Pappy", which he finds irksome, but tolerates. Sassette is unique among the smurfs in that she is fond of Gargamel and is convinced there is good in him (noting that it was his formula that led to her creation).
Nanny
An old flame of Grandpa Smurf's, Nanny enters the cartoon series after being trapped inside a cursed castle for centuries. Grandpa and the others rescue her, and she makes her home with them in the village.
Sa tinagal tagal na panahon.. inaakala ko na si smurfette lang talaga ang babaeng smurf. Siya nga daw ang ina ng lahat ng smurf dahil.. ano ka ba.. siya lang ang babae.. so sa kanya lang galing hehehe Salamat sa wikipedia.. nakilala ko ang dalawa pang babaeng smurf
Sassette Sassette Smurfling
Sassette is a smurfling and the second of only three female smurfs to be depicted, appearing after Smurfette and before Nanny. She is a little freckled redhead girl with pigtails, and wears pink overalls.
Sassette actually has the same origins as Smurfette (with a minor difference, she wasn't made by Gargamel). The smurflings (Slouchy, Nat, and Snappy) were pitying Smurfette who felt lonely, being the only girl in the village, so they decided to help her. They learned from Papa Smurf that Smurfette was indeed created magically by Gargamel out of clay. They then went to steal Gargamel's formula and magical recipes for creating Smurfette. They successfully created Sassette, who this time didn't need plastic smurfery (though her rude behavior and attitude needed a bit of chemical tweaking). As they introduced Sassette to Smurfette, Smurfette was overjoyed at having a female friend, albeit a bit of a tomboy.
Of course, they didn't realize that Gargamel had cast a spell on the claybank that would have quite literally turned the little smurfling into a living bomb when the noon sun struck her. Papa's quick thinking and a fortuitous cloud over the sun saved both Sassette and the other smurfs. Gargamel, getting too close to the clay, ended up a victim of his own treachery.
Sassette is a jolly girl who is quite simple-minded. She loves playing smurfball (a game similar to soccer) and disliked reading (until she eventually learned how). Some episodes suggest that she has a crush on Hefty, as she is quick to compliment him on his strength and althleticism. She frequently calls Papa Smurf "Pappy", which he finds irksome, but tolerates. Sassette is unique among the smurfs in that she is fond of Gargamel and is convinced there is good in him (noting that it was his formula that led to her creation).
Nanny
An old flame of Grandpa Smurf's, Nanny enters the cartoon series after being trapped inside a cursed castle for centuries. Grandpa and the others rescue her, and she makes her home with them in the village.
History of term .. A follow up to Coño
from wikepedia again..
History of the term
The origin of the term "Konyo" or "coño" to refer to the affluent members of Philippine society draws from an earlier (19th century) usage of the word coño to refer to Peninsular Spanish expatriates living in colonies such as the Philippines and Latin America. This, in turn, was a result of the ultra-excessive use of the word ¡Coño! (originally "cunt") as a general, all-purpose swear word and expletive on the part of Peninsular Spaniards beginning sometime in the 1800s and continuing today. Many Latin Americans and educated Filipinos of the late 1800s, while they spoke Spanish, did not always use the same oral expressions as native Spaniards. Aside from not using seseo (therefore pronouncing the z and c in ce, ci as the voiceless dental fricative [θ], instead as [s]), the over-used coño expression set the expatriate Non-Andalusian Spaniards apart from the native-born locals. Coño thus became a term that certain Latin Americans (as well as Filipinos of the late 1800s) used for Spaniards which was in analogous fashion to how New Zealanders and Australians continue to refer to the British (especially the English) as "Pommies".
The usage of coño as the favorite expletive for expatriate Spaniards therefore gave them the label. As these expatriate Spaniards, referred to colloquially as coños, were at the top of society in the Philippines and generally held the highest prestige, the term coño later on found itself being used on the broader insular Spanish and mestizo caste who may not necessarily have been of Spanish descent (some were of French, German, Lebanese, etc. backgrounds).
As time went by, the label's usage broadened further to include most members of the Philippine upper classes, regardless of their ethnic background. Today, rich people who are seen to have a very affluent standard of living and betray overtly Western mannerisms, even if they are of Chinese mestizo or ethnic Filipino descent are sometimes referred to as being coño, most particularly if they speak Konyo English.
The word coño often requires a certain Eurocentric orientation, since the richest members of Philippine Society — namely, the ethnic Chinese Taipan class—do not even qualify for the label due to their non-European orientation. That the word coño originally meant "cunt" and later meant "Spaniard" has surely gone a long way to becoming a word associated with a certain Euro-centric sector of the upper crust of Philippine society shows just how far a word's meaning can change.
History of the term
The origin of the term "Konyo" or "coño" to refer to the affluent members of Philippine society draws from an earlier (19th century) usage of the word coño to refer to Peninsular Spanish expatriates living in colonies such as the Philippines and Latin America. This, in turn, was a result of the ultra-excessive use of the word ¡Coño! (originally "cunt") as a general, all-purpose swear word and expletive on the part of Peninsular Spaniards beginning sometime in the 1800s and continuing today. Many Latin Americans and educated Filipinos of the late 1800s, while they spoke Spanish, did not always use the same oral expressions as native Spaniards. Aside from not using seseo (therefore pronouncing the z and c in ce, ci as the voiceless dental fricative [θ], instead as [s]), the over-used coño expression set the expatriate Non-Andalusian Spaniards apart from the native-born locals. Coño thus became a term that certain Latin Americans (as well as Filipinos of the late 1800s) used for Spaniards which was in analogous fashion to how New Zealanders and Australians continue to refer to the British (especially the English) as "Pommies".
The usage of coño as the favorite expletive for expatriate Spaniards therefore gave them the label. As these expatriate Spaniards, referred to colloquially as coños, were at the top of society in the Philippines and generally held the highest prestige, the term coño later on found itself being used on the broader insular Spanish and mestizo caste who may not necessarily have been of Spanish descent (some were of French, German, Lebanese, etc. backgrounds).
As time went by, the label's usage broadened further to include most members of the Philippine upper classes, regardless of their ethnic background. Today, rich people who are seen to have a very affluent standard of living and betray overtly Western mannerisms, even if they are of Chinese mestizo or ethnic Filipino descent are sometimes referred to as being coño, most particularly if they speak Konyo English.
The word coño often requires a certain Eurocentric orientation, since the richest members of Philippine Society — namely, the ethnic Chinese Taipan class—do not even qualify for the label due to their non-European orientation. That the word coño originally meant "cunt" and later meant "Spaniard" has surely gone a long way to becoming a word associated with a certain Euro-centric sector of the upper crust of Philippine society shows just how far a word's meaning can change.
Coño
From WIKIPIDEA
Coño is a common Spanish idiomatic expression (vulgar). Its actual meaning differs according to region or country, but in Spain and several Latin American countries it is understood as slang for the female genitalia, the vulva (also Concha). In the Philippines, Konyo refers to a certain segment of the upper class, and the variant of English they speak.
In some places, Venezuela particularly, coño has become a feature of speech to express emphasis or to stress a wide variety of emotions, actually drifting from any of its original sexual references, in a situation similar to that of "fuck" in English.
Sa totoo lang.. ang labo.. bakit naman naging ganun ang mening dito sa Pinas ng salitang COÑO?? kaya nga natatawa .. ikwento ko na lang itong narinig namin ng kaibigan ko .. sa isang Exklusibong eswelahan sa Ortigas.. kaututang dila ko ang kaibigan kong si Kaloy .. habang nakatambay naman itong mga estudyante .. iba'y kumakain .. ang iba'y nagkkwentuhan lang naman. dumating ang isang grupo. two girls and 1 guy.. so sa kalapit na lamesa tumabi.. di namin maiwasan na marinig ang pinag uusapan.. dahil na rin sa lakas ng boses nila.. may ipapakilala daw si guy dito sa isang girl.. so malamang ipapartner doon sa isa, dahil kanya na si isa.. hehehehe..
lalaki : "may ipapakilala ako sa iyo"
girl 1 : "sino naman yan? sigurado ka ba na ok yan?"
lalaki : "I'm sure.. he's super COÑO"
PAUSE (nagkatinginan kami ng kaibigan ko .. hehehe eh pareho naming na research ang meaning ng coño.. hehehe)
lalaki : "Oh.. he's here na"
**pakilala si lalaki 2 kina girls
habang nagkkwentuhan ng kung anong kaeklatan.. si bagong dating na lalaki 2 ay panay text.. ocasional na hiti ng yosi ang mejo papungay mata.. hehehe taena yan pala ang itsura ng coño?
So! Parang espesyal na tao.. madaming tinawagan at tinext.. then nagpaalam si lalaki 2.. may important business ek ek na pupuntahan.. so sinamahan siya ni lalaki 1 paalis.
bulongan girls "akala ko naman super gwapo.. eh kalbo na mataba pala"
nyahahahahaha.. nagkatawanan kami ...
note: walang itong entry ko noh? hahahaha
Coño is a common Spanish idiomatic expression (vulgar). Its actual meaning differs according to region or country, but in Spain and several Latin American countries it is understood as slang for the female genitalia, the vulva (also Concha). In the Philippines, Konyo refers to a certain segment of the upper class, and the variant of English they speak.
In some places, Venezuela particularly, coño has become a feature of speech to express emphasis or to stress a wide variety of emotions, actually drifting from any of its original sexual references, in a situation similar to that of "fuck" in English.
Sa totoo lang.. ang labo.. bakit naman naging ganun ang mening dito sa Pinas ng salitang COÑO?? kaya nga natatawa .. ikwento ko na lang itong narinig namin ng kaibigan ko .. sa isang Exklusibong eswelahan sa Ortigas.. kaututang dila ko ang kaibigan kong si Kaloy .. habang nakatambay naman itong mga estudyante .. iba'y kumakain .. ang iba'y nagkkwentuhan lang naman. dumating ang isang grupo. two girls and 1 guy.. so sa kalapit na lamesa tumabi.. di namin maiwasan na marinig ang pinag uusapan.. dahil na rin sa lakas ng boses nila.. may ipapakilala daw si guy dito sa isang girl.. so malamang ipapartner doon sa isa, dahil kanya na si isa.. hehehehe..
lalaki : "may ipapakilala ako sa iyo"
girl 1 : "sino naman yan? sigurado ka ba na ok yan?"
lalaki : "I'm sure.. he's super COÑO"
PAUSE (nagkatinginan kami ng kaibigan ko .. hehehe eh pareho naming na research ang meaning ng coño.. hehehe)
lalaki : "Oh.. he's here na"
**pakilala si lalaki 2 kina girls
habang nagkkwentuhan ng kung anong kaeklatan.. si bagong dating na lalaki 2 ay panay text.. ocasional na hiti ng yosi ang mejo papungay mata.. hehehe taena yan pala ang itsura ng coño?
So! Parang espesyal na tao.. madaming tinawagan at tinext.. then nagpaalam si lalaki 2.. may important business ek ek na pupuntahan.. so sinamahan siya ni lalaki 1 paalis.
bulongan girls "akala ko naman super gwapo.. eh kalbo na mataba pala"
nyahahahahaha.. nagkatawanan kami ...
note: walang itong entry ko noh? hahahaha
Friday, September 01, 2006
Happy Birthday Brotherhood
HAPPY BIRTHDAY Mark!!!
September 1.. Birthday ni brotherhood Mark ngayon.. ano kaya ang handa?
Happy Birthday din Lola Tanching.. SLN
September 1.. Birthday ni brotherhood Mark ngayon.. ano kaya ang handa?
Happy Birthday din Lola Tanching.. SLN
Wednesday, August 30, 2006
AMO
8:00 AM
Bangon.. what a morning.. uminom kami kagabi .. RED HORSE.. ito ang TAMA!!
tingin as cellphone.. 4 NEW MESSAGES
patay na si Joel "AMO" .. ung kapatid ni ate Vi
teka totoo ba ito? Palitan ng text sa mga kaibigan.. lahat nagulat.. then confirmed.. mismong kapatid na niya ang nagtext
Isa si Amo sa mga nakilala ko noong high school - college .. sa mga panahon namin sa OLA Youth Ministry.. Siya ang tipong on the go palagi .. pakalat kalat kumbaga..
Nakasama sa Youth Ministry(Charismatic).. nakasama din yata sa disaster management team?
nakakatuwa noon dahil.. pag may handaan or inuman.. lagi namin siyang nakikita.. biglang sumusulpot kumbaga.. may magtatanong, "O saan galing ito? lakas makaamoy". hehehe totoo ganun nga ang akala namin.. malakas makaamoy.. ang totoo.. palaboy siya.. makikita mo laging nakamotor or bike.. Sabihin na nating nakakaamoy nga siya.. pero bilib ako sa kanya.. hindi mo inuutusan .. nagkukusa.. siya ang nag aasikaso at nagiging abala .. makwento.. maraming alam.. ugaling taga Marikina ..
Da best na ala ala ko sa kanya noong sumama siya sa Star City.. Kumain ng burger.. takaw mo pre.. tapos nagkahamunan na sumakay sa parang roller coaster na may malaking loop.. hehehe naalala ko reaction ninyo ni pareng Aries doon.. para kayong cartoon characters.. "Ang KULIT!".. pero pagbaba, wag ka!! itong si amo sumusuka.. nilagay mo ba ung ulo mo sa loob ng trash can? hehehe.. tanggal lahat ng kinain..
A toast to AMO.. rest in PEACE bro..
Bangon.. what a morning.. uminom kami kagabi .. RED HORSE.. ito ang TAMA!!
tingin as cellphone.. 4 NEW MESSAGES
patay na si Joel "AMO" .. ung kapatid ni ate Vi
teka totoo ba ito? Palitan ng text sa mga kaibigan.. lahat nagulat.. then confirmed.. mismong kapatid na niya ang nagtext
Isa si Amo sa mga nakilala ko noong high school - college .. sa mga panahon namin sa OLA Youth Ministry.. Siya ang tipong on the go palagi .. pakalat kalat kumbaga..
Nakasama sa Youth Ministry(Charismatic).. nakasama din yata sa disaster management team?
nakakatuwa noon dahil.. pag may handaan or inuman.. lagi namin siyang nakikita.. biglang sumusulpot kumbaga.. may magtatanong, "O saan galing ito? lakas makaamoy". hehehe totoo ganun nga ang akala namin.. malakas makaamoy.. ang totoo.. palaboy siya.. makikita mo laging nakamotor or bike.. Sabihin na nating nakakaamoy nga siya.. pero bilib ako sa kanya.. hindi mo inuutusan .. nagkukusa.. siya ang nag aasikaso at nagiging abala .. makwento.. maraming alam.. ugaling taga Marikina ..
Da best na ala ala ko sa kanya noong sumama siya sa Star City.. Kumain ng burger.. takaw mo pre.. tapos nagkahamunan na sumakay sa parang roller coaster na may malaking loop.. hehehe naalala ko reaction ninyo ni pareng Aries doon.. para kayong cartoon characters.. "Ang KULIT!".. pero pagbaba, wag ka!! itong si amo sumusuka.. nilagay mo ba ung ulo mo sa loob ng trash can? hehehe.. tanggal lahat ng kinain..
A toast to AMO.. rest in PEACE bro..
Thursday, July 27, 2006
HAPPY BIRTHDAY LOLA ANING
Belated Happy Birthday Lola Aning
July 26 (1914?) di lang ako masyadong sigurado sa taon ng kapanganakan niya.. kung tama ang naaalala ko namatay siya last 2004 sa edad na 89.. dapat 92 na yata siya.. ano ba meron sa araw na ito.. mga may kaarawan: Kate Beckinsale, Sandra Bullock, Kevin Spacey at si Mick Jagger.
PASASALAMAT. Sa pagpapalaki sa mga magulang namin. Alam namin na naligaya kayo at may pagmamalaki sa inyong mga anak. Na gayon na rin ang tinuturo sa amin ngayon. Alam ko na hindi namin naipakita sa iyo noong nabubuhay ka pa or kulang ang naipapakita naming pasasalamat noon.. Sa nakikita ko .. sapat na at natutuwa kayo na makitang matiwasay at maayos ang lahat. Alam kong lahat kami pinagmamalaki ninyo .. simula sa mga anak .. sa mga apo .. kinatutuwa ang mga apo sa tuhod.. siguro naman maganda ang kinalabasan ng lahat.. Naka grad na si erwin ng Law.. naghahanda ng mag take ng board exam sa pagiging doctor si Joel .. si Bonel naman kilala na sa larangan ng badminton..
Naalala ko kung paano kayo magluto noon. Sino ba naman ang nagsabing hindi sila nasarapan sa mga inihahain inyo? pag iniisip ko .. ano ba ang pwede kong itawag sa pamamaraan ninyo? Buti na lang naituro ni Lola Bitang sa inyo ang mga pamamaraan na iyan.. at nakakatuwa namang natutunan din ng mga anak ninyo.. sana kami rin mabigyan ng pagkakataong matutunan yan. Namimiss ko na ang leche flan ninyo.. ang kare-kare.. ang waknatoy.. at ang nilaga na tuwing Linggo mo niluluto.. anjan din ang sopas tuwing Bagong Taon
May iba rin kayong pamamaraan sa pakikitungo sa kapwa. Mayroon kayong karisma at iba ang dating ninyo. Siguro natural lang yan sa mga tulad ninyong lumaki na talaga sa Marikina.. at ang tinutukoy ko dito ay ang totoong taga Marikina.. May pamamaraan kay ona parang kilala ninyo ang lahat? kilala kayo ng lahat? alam ninyo ang lahat? ika nga nila.. "si lola Aning pa!!!"
Nakakatuwa ring alalahanin ang mga paglalakbay na ginawa ninyo.. Andami ninyong napuntahan.. nalibot na yata ninyo ang kabuuan ng Luzon at ibang parte ng Katimugan. Natutuwa rin ako at naranasan ninyong makapunta sa Banal na Lupain. Sa inyog mga kwento sa mga nangyari, nakita at naranasan doon.
Naaalala ko ang mga ka-tropa ninyo noon. Masaya kayong nagkikita kita sa bahay. Doon ay maglalaro lang kayo maghapon ng baraha. Andoon lang kami at manonood sa inyo. At kung wala namang darating na mga kaibigan.. kami kami na lang ang kalaro ninyo.. at bibigyan ninyo kami ng puhunan bawat isa.. ang pinaglalabanan natin ay pera din ninyo ..
Bago kayo umuwi mula sa inyong pamamalengke ay dadaan muna kayo sa bahay namin upang bigyan ako ng mangga or anumang prutas na nabili ninyo.
Ang pagdadasal ninyo sa kapilya ng San Roque. Naaalala ko na kayo lang ni Tita Cel ang nagdadasal noon.. at magibbiruan ang mga anak ninyo na nag sasagutan nanaman kayong dalawang magkapatid.. at pinaririnig pa ninyo sa buong baryo...
Paano nga ba ung mga itinuro mo sa akin noong pagbasa as sinasabi ng ulap? Alam ninyo takot lang talaga akong malaman ang ganyang mga bagay. Kinalimutan ko lang ba talaga ng sadya ung mga itinuro ninyo? Naaalala ko tatawag pa kayo sa telepono para palabasin ako ng bahay at tignan ang ulap.. ano na kaya ang sinasabi nila ngayon?
Bisita Iglesia naman pag mahal na araw.. di namin malaman kung ggano ba kayo kabilis magdasal? hehehe.. nagtataka lang kasi kami parang ambilis ninyo natatapos ung 3 ama namin, 3 Aba Ginoong Maria at 3 luwalhati. Aba't natatapos pa lang ako sa isa ay tumatayo n akaagad kayo.
Ang isa sa pinaka naaalala ko at hinahanap hanap ko sa bawat taon. Ang inyong pamamaalam at pasaaslamat sa pagtatapos ng inyong Pabasa, Piging. Parang kulang .. sa nagdaang taon kailangang masanay na ako na ibang boses ang maririnig ko doon. Pasensya na hindi ko yat akayang basahin un. Kita ninyo nga si Tita Cel noong unang taon na wala ka na.. naiyak siya sa pagbabasa.. un ang kinakatakot ko .. siguro sa mga darating na pagkakataon na lang..
Hmmm ano kaya ginawa nating pamilya nitong kaarawan ninyo? panigurado ko magkakasam tayong lahat. May manlilibre kaya ng Ice cream? Di ba yan ang kantiyaw tuwing may kaarawan? Oo naman.. syempre.. "si Lola Aning pa!!!"
July 26 (1914?) di lang ako masyadong sigurado sa taon ng kapanganakan niya.. kung tama ang naaalala ko namatay siya last 2004 sa edad na 89.. dapat 92 na yata siya.. ano ba meron sa araw na ito.. mga may kaarawan: Kate Beckinsale, Sandra Bullock, Kevin Spacey at si Mick Jagger.
PASASALAMAT. Sa pagpapalaki sa mga magulang namin. Alam namin na naligaya kayo at may pagmamalaki sa inyong mga anak. Na gayon na rin ang tinuturo sa amin ngayon. Alam ko na hindi namin naipakita sa iyo noong nabubuhay ka pa or kulang ang naipapakita naming pasasalamat noon.. Sa nakikita ko .. sapat na at natutuwa kayo na makitang matiwasay at maayos ang lahat. Alam kong lahat kami pinagmamalaki ninyo .. simula sa mga anak .. sa mga apo .. kinatutuwa ang mga apo sa tuhod.. siguro naman maganda ang kinalabasan ng lahat.. Naka grad na si erwin ng Law.. naghahanda ng mag take ng board exam sa pagiging doctor si Joel .. si Bonel naman kilala na sa larangan ng badminton..
Naalala ko kung paano kayo magluto noon. Sino ba naman ang nagsabing hindi sila nasarapan sa mga inihahain inyo? pag iniisip ko .. ano ba ang pwede kong itawag sa pamamaraan ninyo? Buti na lang naituro ni Lola Bitang sa inyo ang mga pamamaraan na iyan.. at nakakatuwa namang natutunan din ng mga anak ninyo.. sana kami rin mabigyan ng pagkakataong matutunan yan. Namimiss ko na ang leche flan ninyo.. ang kare-kare.. ang waknatoy.. at ang nilaga na tuwing Linggo mo niluluto.. anjan din ang sopas tuwing Bagong Taon
May iba rin kayong pamamaraan sa pakikitungo sa kapwa. Mayroon kayong karisma at iba ang dating ninyo. Siguro natural lang yan sa mga tulad ninyong lumaki na talaga sa Marikina.. at ang tinutukoy ko dito ay ang totoong taga Marikina.. May pamamaraan kay ona parang kilala ninyo ang lahat? kilala kayo ng lahat? alam ninyo ang lahat? ika nga nila.. "si lola Aning pa!!!"
Nakakatuwa ring alalahanin ang mga paglalakbay na ginawa ninyo.. Andami ninyong napuntahan.. nalibot na yata ninyo ang kabuuan ng Luzon at ibang parte ng Katimugan. Natutuwa rin ako at naranasan ninyong makapunta sa Banal na Lupain. Sa inyog mga kwento sa mga nangyari, nakita at naranasan doon.
Naaalala ko ang mga ka-tropa ninyo noon. Masaya kayong nagkikita kita sa bahay. Doon ay maglalaro lang kayo maghapon ng baraha. Andoon lang kami at manonood sa inyo. At kung wala namang darating na mga kaibigan.. kami kami na lang ang kalaro ninyo.. at bibigyan ninyo kami ng puhunan bawat isa.. ang pinaglalabanan natin ay pera din ninyo ..
Bago kayo umuwi mula sa inyong pamamalengke ay dadaan muna kayo sa bahay namin upang bigyan ako ng mangga or anumang prutas na nabili ninyo.
Ang pagdadasal ninyo sa kapilya ng San Roque. Naaalala ko na kayo lang ni Tita Cel ang nagdadasal noon.. at magibbiruan ang mga anak ninyo na nag sasagutan nanaman kayong dalawang magkapatid.. at pinaririnig pa ninyo sa buong baryo...
Paano nga ba ung mga itinuro mo sa akin noong pagbasa as sinasabi ng ulap? Alam ninyo takot lang talaga akong malaman ang ganyang mga bagay. Kinalimutan ko lang ba talaga ng sadya ung mga itinuro ninyo? Naaalala ko tatawag pa kayo sa telepono para palabasin ako ng bahay at tignan ang ulap.. ano na kaya ang sinasabi nila ngayon?
Bisita Iglesia naman pag mahal na araw.. di namin malaman kung ggano ba kayo kabilis magdasal? hehehe.. nagtataka lang kasi kami parang ambilis ninyo natatapos ung 3 ama namin, 3 Aba Ginoong Maria at 3 luwalhati. Aba't natatapos pa lang ako sa isa ay tumatayo n akaagad kayo.
Ang isa sa pinaka naaalala ko at hinahanap hanap ko sa bawat taon. Ang inyong pamamaalam at pasaaslamat sa pagtatapos ng inyong Pabasa, Piging. Parang kulang .. sa nagdaang taon kailangang masanay na ako na ibang boses ang maririnig ko doon. Pasensya na hindi ko yat akayang basahin un. Kita ninyo nga si Tita Cel noong unang taon na wala ka na.. naiyak siya sa pagbabasa.. un ang kinakatakot ko .. siguro sa mga darating na pagkakataon na lang..
Hmmm ano kaya ginawa nating pamilya nitong kaarawan ninyo? panigurado ko magkakasam tayong lahat. May manlilibre kaya ng Ice cream? Di ba yan ang kantiyaw tuwing may kaarawan? Oo naman.. syempre.. "si Lola Aning pa!!!"
Thursday, July 13, 2006
Bumabagyong araw
Tama bang tawaging bumabagyong araw? eh hindi naman natin nasisilayan ang araw ng mga panahong ito?
Buti na lang ang nag deklarang wlang pasok ngayon ang DEP ED. Pasalamat kayo at hindi umaraw.. hehehe ganyan naman kayo di ba? Deklare kayo walang pasok ngayon.. tapos biglang sisikat ang araw.. pag sinabi ninyong may pasok.. ubod ng lakas ng ulan at hangin... tsk tsk tsk
Eh ang mga opisina or business ek ek? Syempre hindi.. kung kaya mo pang pumasok .. pumasok ka.. malaki ka na.. hindi ka na estudyante.. hehehe .. walang pakialam kahit parang basang sisiw na naglalakad sa kalsada. .tinatangay ng hangin ang payong.. at may mga mayayabang pang nagmamaneho na wlang pakundangan sa mga naglalakad sa paligid ang .. biglang haharurot at syepmre pa.. mababasa ka.. lintek kayo!!
Ahhhh anjan pa rin ang mga MALL.. malamang ang mga estudyante ngayon nag babalak ng gumimik .. magkitakita.. magchikachika.. manood ng sine.. at maniwala kayo't sa hindi.. pati sila nagkakape na.. so, STarBucks here we come..
Pinakamasarap ngayong umuulan.. matulog.. kahit buong araw ako matulog ok lang.. anlamig ng panahon.. kahit walang aircon or electric fan malamig pa rin..
Pasasalamat ko lang mayroon ako.. tayong masisilungan.. naisip mo na ba kung paano na ung mga wlang tirahan?
Buti na lang ang nag deklarang wlang pasok ngayon ang DEP ED. Pasalamat kayo at hindi umaraw.. hehehe ganyan naman kayo di ba? Deklare kayo walang pasok ngayon.. tapos biglang sisikat ang araw.. pag sinabi ninyong may pasok.. ubod ng lakas ng ulan at hangin... tsk tsk tsk
Eh ang mga opisina or business ek ek? Syempre hindi.. kung kaya mo pang pumasok .. pumasok ka.. malaki ka na.. hindi ka na estudyante.. hehehe .. walang pakialam kahit parang basang sisiw na naglalakad sa kalsada. .tinatangay ng hangin ang payong.. at may mga mayayabang pang nagmamaneho na wlang pakundangan sa mga naglalakad sa paligid ang .. biglang haharurot at syepmre pa.. mababasa ka.. lintek kayo!!
Ahhhh anjan pa rin ang mga MALL.. malamang ang mga estudyante ngayon nag babalak ng gumimik .. magkitakita.. magchikachika.. manood ng sine.. at maniwala kayo't sa hindi.. pati sila nagkakape na.. so, STarBucks here we come..
Pinakamasarap ngayong umuulan.. matulog.. kahit buong araw ako matulog ok lang.. anlamig ng panahon.. kahit walang aircon or electric fan malamig pa rin..
Pasasalamat ko lang mayroon ako.. tayong masisilungan.. naisip mo na ba kung paano na ung mga wlang tirahan?
Tuesday, July 11, 2006
JVC Badminton Tournament
kakaiba ang tournament ngayong taon.. oo wala na nga ung malalaking TV sets na nakikita kong ibinibigay s mga nag-champion.. wala din ang magkapatid na Kennie at Kennevic Asuncion sa tournament.. pero anjan naman si Ronel.. or Bonel para sa amin.. hehehehe
dati ang papanoorin ko lamang sa tournament eh ung mga kilala or natinal players.. pero ngayon sinubaybayan ko ang mga laro mula pa sa powersmash badminton court patungong glorietta para sa quarterfinals.
Alam ko magaing si Bonel.. no doubt about it.. so inaasahan ko na aabot siya sa mga laro sa Glorietta.
Habang nanonood sa powersmash sa kainitan ng hapon.. nakakatuwang isipin na naglalaro ngayon sa ganoong level si Ronel.. di ko maisip na ung makulit na batang nasa tabi ko pag naglalaro ako ng War Craft or Red Alert at kapag natatalo ako ay ubod ng lakas mang asar kaya nababatukan eh andito sa JVC tournament.. lumalaban sa mga magagaling na manlalaro..
Nakakatuwang makita mo na kachokaran at kaututang dila niya ung mga maggaling na manlalaro na kaidad niya.. so sabihin na nating kilala na siya ng mga ito.. dahil sila ang mga nagkakatapat tapat sa mga tournament na nilalahukan nila..
bawat laro makikita mo kung kaya niya or hindi ang kalaban.. kitang kita sa galaw at expression niya sa mukha.. malamang alam ko kasi may konting pagkakahawig sa pag iisip at pagkilos ko or sa iba naming pinsan.. kaya noong napapanood namin ni Rhechiel ang laban sa Semis ng Elite singles men ay nahalata niyang bothered ang itsura ni Ronel.. akala ko ako lang ang nakapuna.. hehehe so nung matalo siya.. biglang nagsulputan si ate dory at kuya nolo(nanay at tatay niya).. tawa ako ng tawa kasi hindi daw ila mapanood na natatalo si Ronel.. ngayon alam ko na na ganun pala talaga..aywa mong makitang natatalo ang kakilala mo .. lalo na ang kamag anak mo .. natawa ako ng sinabi pa ni ate dory na anjan si kasoy at joel.. nag ikot ikot noong nakikitang natatalo na si Bonel.. heheh akalain mo un.. takot silang lahat ..
Natyempo naman na noong araw na iyon lang nila napanood maglaro si Ronel.. sayang natalo siya.. gaun talaga.. tsaka si Gadi ang kalaban niya.. siya na rin ung nag champion sa Elite men's singles category.. aminado si Ronel na may takot pa siya dun.. un na ng alang ang kailangan niyang alisin sa sarili niya.. pero kahit sino naman may takot at kaba.. kailangan mo lang i re-channel ang mga narramdaman mong yan pag nakasabak ka na
Sa lahat lahat magand ang pinakita ni Ronel.. umabot sa semis ng Elite men's singles at 16 and Under mixed doubels.. at ang champion sa 16 under men's singles.. saan ka pah?? unang sali pa lang yata niya.. hehehehe.. syempre andoon ang buong pamilya sa awarding .. para sumoporta at mag antay ng LIBRE!!! YAHOOOOO!!!!
so inaashan ko na bawat taon aantayin ko na ang JVC tournament.. hindi ko na kailangan maghanap pa ng mapapanood dahil aasahan ko na naandoon na si Ronel.. at sa mga taon pang susunod ..
kudos to Ronel his partner and coaches
dati ang papanoorin ko lamang sa tournament eh ung mga kilala or natinal players.. pero ngayon sinubaybayan ko ang mga laro mula pa sa powersmash badminton court patungong glorietta para sa quarterfinals.
Alam ko magaing si Bonel.. no doubt about it.. so inaasahan ko na aabot siya sa mga laro sa Glorietta.
Habang nanonood sa powersmash sa kainitan ng hapon.. nakakatuwang isipin na naglalaro ngayon sa ganoong level si Ronel.. di ko maisip na ung makulit na batang nasa tabi ko pag naglalaro ako ng War Craft or Red Alert at kapag natatalo ako ay ubod ng lakas mang asar kaya nababatukan eh andito sa JVC tournament.. lumalaban sa mga magagaling na manlalaro..
Nakakatuwang makita mo na kachokaran at kaututang dila niya ung mga maggaling na manlalaro na kaidad niya.. so sabihin na nating kilala na siya ng mga ito.. dahil sila ang mga nagkakatapat tapat sa mga tournament na nilalahukan nila..
bawat laro makikita mo kung kaya niya or hindi ang kalaban.. kitang kita sa galaw at expression niya sa mukha.. malamang alam ko kasi may konting pagkakahawig sa pag iisip at pagkilos ko or sa iba naming pinsan.. kaya noong napapanood namin ni Rhechiel ang laban sa Semis ng Elite singles men ay nahalata niyang bothered ang itsura ni Ronel.. akala ko ako lang ang nakapuna.. hehehe so nung matalo siya.. biglang nagsulputan si ate dory at kuya nolo(nanay at tatay niya).. tawa ako ng tawa kasi hindi daw ila mapanood na natatalo si Ronel.. ngayon alam ko na na ganun pala talaga..aywa mong makitang natatalo ang kakilala mo .. lalo na ang kamag anak mo .. natawa ako ng sinabi pa ni ate dory na anjan si kasoy at joel.. nag ikot ikot noong nakikitang natatalo na si Bonel.. heheh akalain mo un.. takot silang lahat ..
Natyempo naman na noong araw na iyon lang nila napanood maglaro si Ronel.. sayang natalo siya.. gaun talaga.. tsaka si Gadi ang kalaban niya.. siya na rin ung nag champion sa Elite men's singles category.. aminado si Ronel na may takot pa siya dun.. un na ng alang ang kailangan niyang alisin sa sarili niya.. pero kahit sino naman may takot at kaba.. kailangan mo lang i re-channel ang mga narramdaman mong yan pag nakasabak ka na
Sa lahat lahat magand ang pinakita ni Ronel.. umabot sa semis ng Elite men's singles at 16 and Under mixed doubels.. at ang champion sa 16 under men's singles.. saan ka pah?? unang sali pa lang yata niya.. hehehehe.. syempre andoon ang buong pamilya sa awarding .. para sumoporta at mag antay ng LIBRE!!! YAHOOOOO!!!!
so inaashan ko na bawat taon aantayin ko na ang JVC tournament.. hindi ko na kailangan maghanap pa ng mapapanood dahil aasahan ko na naandoon na si Ronel.. at sa mga taon pang susunod ..
kudos to Ronel his partner and coaches
June 17, 1977
HAPPY BIRHTDAY to me...
huli man daw at magaling naihahabol pa rin hehehe
ahhhhmmmm 29 isn't a bad number after all.. kwento ko nangyari nitong mga nakaraang araw at sa pagdaraos ntg aking kaarawan.
June 15.. WOW!!! SWELDO NA!!! un lang naman ang espesyal doon.. kumuha ng sweldo.. binayaran mga utang .. buti na lang may online payments na ngayon.. thank you!!!
uwian.. nagtatanong si mama kung may handa ba ako sa birthday ko .. pati si yan yan nagtatnong na rin kung may handa kami.. kasi nga po June 18 naman ang birthday niya.. syempre ako si tipong hindi makapag decide kaagad.. sige bahala na sa 17. Hindi pa ako nakakapagdecide at kailangan ko pa i-compute mga gagatusin ko ..
June 16.. BADMINTON sa YONEX.. yey!! makakapag laro na rin ulit ako sa wakas.. sabay ulit ako kin aJon at Cathy papuntang YOnex.. kain muna kami sa .. ewan ko ba kugn anong resto un.. basta ang alam ko hindi ako nasarapan sa nakain ko .. sumama pa panlasa at tyan ko .. not worth it!! So dahil doon .. buong gabi nasa panlasa ko siya.. tsk tks.. bad bad bad... parang masusuka ako ng di ko maintindihan..
June 17 .. Happy Birthday to me.. noong umaga ko lan gnaisip na magkakaroon ng salu salo.. kami kami lang.. meaning.. kasama ang mga taga kabila.. kabila meaning.. mga taga kina lola aning.. that includes ate dory, kuya nolo and children, erwin and family, titavic and family at mga nakina tita cel..syempre pati sina Ninang at Ninong kailangan andoon.. so luto si mama.. habang ako natutulog hehehe.. 6pm punta na kao ng OLA at magsisimba. habang andoon ako ..inaantay ko din si Rhechiel .. dumating din siya half way ng mass.. nakit ana rin namin sina tita Vic.. then pagkatapos punta na agad sa amin .. andoon na din mga bisita ko .. ng naisipan ko lang na magibita ng mga magiging kainuman hehehe.. sayang naman kasi ung handa kung walang inuman.. at nangangantyaw ang mga pinasn ko kung wala ba daw beer... so pabili ako ng isang case.. text kina pareng Mark at Arnel.. text din sa East kids.. hinanap ko din ang mga kapitbahay kong kamsa ko laging mag inom..naka dalwang case din kami.. ako , si mar, si arnel, butch at jon,, aba eh ung mga pinsan ko nag siuwian na.. tag isang bote lang pala hahahahaha..masaya kung ako tatanungin.. gusto ko ganun lang.. simple at lasing nyahahaha.. kasma ko pamilya, si rhechiel mga kaibigan.. kuntento na ako
pasasalamat sa mga magulang ko .. mga nakatatanda .. mga kamag anak at mga kaibigan
huli man daw at magaling naihahabol pa rin hehehe
ahhhhmmmm 29 isn't a bad number after all.. kwento ko nangyari nitong mga nakaraang araw at sa pagdaraos ntg aking kaarawan.
June 15.. WOW!!! SWELDO NA!!! un lang naman ang espesyal doon.. kumuha ng sweldo.. binayaran mga utang .. buti na lang may online payments na ngayon.. thank you!!!
uwian.. nagtatanong si mama kung may handa ba ako sa birthday ko .. pati si yan yan nagtatnong na rin kung may handa kami.. kasi nga po June 18 naman ang birthday niya.. syempre ako si tipong hindi makapag decide kaagad.. sige bahala na sa 17. Hindi pa ako nakakapagdecide at kailangan ko pa i-compute mga gagatusin ko ..
June 16.. BADMINTON sa YONEX.. yey!! makakapag laro na rin ulit ako sa wakas.. sabay ulit ako kin aJon at Cathy papuntang YOnex.. kain muna kami sa .. ewan ko ba kugn anong resto un.. basta ang alam ko hindi ako nasarapan sa nakain ko .. sumama pa panlasa at tyan ko .. not worth it!! So dahil doon .. buong gabi nasa panlasa ko siya.. tsk tks.. bad bad bad... parang masusuka ako ng di ko maintindihan..
June 17 .. Happy Birthday to me.. noong umaga ko lan gnaisip na magkakaroon ng salu salo.. kami kami lang.. meaning.. kasama ang mga taga kabila.. kabila meaning.. mga taga kina lola aning.. that includes ate dory, kuya nolo and children, erwin and family, titavic and family at mga nakina tita cel..syempre pati sina Ninang at Ninong kailangan andoon.. so luto si mama.. habang ako natutulog hehehe.. 6pm punta na kao ng OLA at magsisimba. habang andoon ako ..inaantay ko din si Rhechiel .. dumating din siya half way ng mass.. nakit ana rin namin sina tita Vic.. then pagkatapos punta na agad sa amin .. andoon na din mga bisita ko .. ng naisipan ko lang na magibita ng mga magiging kainuman hehehe.. sayang naman kasi ung handa kung walang inuman.. at nangangantyaw ang mga pinasn ko kung wala ba daw beer... so pabili ako ng isang case.. text kina pareng Mark at Arnel.. text din sa East kids.. hinanap ko din ang mga kapitbahay kong kamsa ko laging mag inom..naka dalwang case din kami.. ako , si mar, si arnel, butch at jon,, aba eh ung mga pinsan ko nag siuwian na.. tag isang bote lang pala hahahahaha..masaya kung ako tatanungin.. gusto ko ganun lang.. simple at lasing nyahahaha.. kasma ko pamilya, si rhechiel mga kaibigan.. kuntento na ako
pasasalamat sa mga magulang ko .. mga nakatatanda .. mga kamag anak at mga kaibigan
Monday, May 29, 2006
SIPUNIN
Ang hirap ng feeling.. hay naku.. ito ang numero uno kong kalaban.. sa awa naman ng Diyos ito lang ang nagiging sakit ko sa isang taon.. ung transition period ng taglamig/tagulan at taginit.. nyempre pha noh noh ato nhayohn.. hehehe
Mararamdaman ko naman kung magkakasakit ako nito. Feeling ko sumasakit unti unti ang lalamunan ko .. feeling ko may namumuong kung ano sa ngala ngala hehehe.. pero eto pa rin.. inom pa din ng malamig.. iinom pa din ng alak
Pagkagising mo kinaumagahan.. PRESTO!!! sakit ng lalamunan ko .. hindi ako makapag salita ng maayos.. syet ang lagkit ng laway ko wahahaha.. ayan .. YARI KA! Unti unti na yan.. mararamdaman ko na pagsakit ng ulo.. nag build up na rin ang sipon.. yaiks.. kahit anong inum ko ng Vitamin C hindi na ako maisasalba niyo ...
Ang hirap magtrabaho.. sakit sa ulo.. feeling ko namumuoo ang lahat ng sipon at uhog ko sa gitna.. sa SINUS kumbaga.. at parang nadodokleng na din ako sa sakit hehehe.. teka.. kahit wala akong sakit nahihirapan ako magtrabaho ah .. hmmm
Absent nanaman.. haaay.. bawas sa sweldo. Pinakamainam gawin ay pumunta kay Doctor Beny .. yep old reliabol Doctor Beny.. Itatawag ni motherhood sa clinic niya nadadalhin niya ang anak niya.. halungkat naman si assistant sa files.. aba ang lintek.. inaagiw na yata ung file ko .. kasi natagalan.. ay totoo.. kulay kalawang or dilaw na ung papel .. hehehe .. tama kayo.. pediatrician si doctor Beny.. at siya pa din ang doctor ko .. siya nga lang yata ang kilala ng katawan ko.. kundi ako papatingin kay doc hindi ako gagaling.. hehehe... trust me.. ganyan din ang karamihan ng bata sa amin na sa kanya lumaki ..
konting tingin .. nganga ng malaki.. makinig sa tibok ng puso at malalim na paghinga.. may ibibigay na gamot.. usually antibiotic lang yan.. tapos sabay sulat ng medical ek ek para sa opis.. at syempre ang bayaran portion hehehe.. salamat doctor ...
Eto na.. sabi ko na nga ba kailangan lang dumalaw kay doc.. ok nanaman ako . .magaling na..
simulan na ulit ang blog ...
Mararamdaman ko naman kung magkakasakit ako nito. Feeling ko sumasakit unti unti ang lalamunan ko .. feeling ko may namumuong kung ano sa ngala ngala hehehe.. pero eto pa rin.. inom pa din ng malamig.. iinom pa din ng alak
Pagkagising mo kinaumagahan.. PRESTO!!! sakit ng lalamunan ko .. hindi ako makapag salita ng maayos.. syet ang lagkit ng laway ko wahahaha.. ayan .. YARI KA! Unti unti na yan.. mararamdaman ko na pagsakit ng ulo.. nag build up na rin ang sipon.. yaiks.. kahit anong inum ko ng Vitamin C hindi na ako maisasalba niyo ...
Ang hirap magtrabaho.. sakit sa ulo.. feeling ko namumuoo ang lahat ng sipon at uhog ko sa gitna.. sa SINUS kumbaga.. at parang nadodokleng na din ako sa sakit hehehe.. teka.. kahit wala akong sakit nahihirapan ako magtrabaho ah .. hmmm
Absent nanaman.. haaay.. bawas sa sweldo. Pinakamainam gawin ay pumunta kay Doctor Beny .. yep old reliabol Doctor Beny.. Itatawag ni motherhood sa clinic niya nadadalhin niya ang anak niya.. halungkat naman si assistant sa files.. aba ang lintek.. inaagiw na yata ung file ko .. kasi natagalan.. ay totoo.. kulay kalawang or dilaw na ung papel .. hehehe .. tama kayo.. pediatrician si doctor Beny.. at siya pa din ang doctor ko .. siya nga lang yata ang kilala ng katawan ko.. kundi ako papatingin kay doc hindi ako gagaling.. hehehe... trust me.. ganyan din ang karamihan ng bata sa amin na sa kanya lumaki ..
konting tingin .. nganga ng malaki.. makinig sa tibok ng puso at malalim na paghinga.. may ibibigay na gamot.. usually antibiotic lang yan.. tapos sabay sulat ng medical ek ek para sa opis.. at syempre ang bayaran portion hehehe.. salamat doctor ...
Eto na.. sabi ko na nga ba kailangan lang dumalaw kay doc.. ok nanaman ako . .magaling na..
simulan na ulit ang blog ...
Friday, April 21, 2006
Taga MARIKINA
TAGA MARIKINA KA
Sinulat ni Rodolfo S. dela Paz
Taga Marikina: Ipinanganak sa Marikina, taal nataga Marikina, tubong Marikina, nakatira saMarikina. Kahit saan man naroroon maging saabroad, hindi nalilimutan ang Marikina, nasa puso ang Marikina.
Taga Marikina-maputi, makinis at medyo singkit angmata, pustura, maporma, mapagbiro, masayahin,mabulaklak ang dila. Sa madaling salita,mapagmura, bukang bibig mo, "Putang 'na mo!". TagaMarikina: mahilig kumain, mamasyal, magpiknik,magbasketball, makipagkuwentuhan. Sabi nga:"Mawalan na ng isang kalabaw, huwag lang ng isang huntahan".
hindi mo ba napansin? description ko yan..tignan mo pa ang larawan ko hehehe.. hindi nga lang ako maporma at mapustura. OO mabulaklak din ang dila ko, pero mejo nabawasan ko na hehehehe..Huntahan yan ang di mawawala sa akin.. sa amin??
Kung taga Marikina ka, mahilig kang kumain ngpansit, goto at tokwa. Kapag umuulan o araw ng Biyernes, ang ulam mo, munggo at kung Linggo,nilagang manok. Kung taga Marikina ka ang tawag mo sa matamis na sawsawan ng lumpia ay maalat. Kung taga Marikina ka, mahilig kang magsugal; tumatayasa lotto, karera, nagsasabong, nagpupusoy,tong-its, bingo, monte, sakla, ending at siyemprepa, jueteng.
OO mahilig ako sa pansit..minsan may pumuna sa akin..ngayon lang daw siya nakakita ng inuulam ang pansit..oo mahilig ako sa tokwa't baboy.. lalo na sa tokwa .. heheh pupunta pa ako sa palengke upang bumili ng tokwa .. un ang agahan ko noon..
At syempre pa.. ang MAALAT.. oo maalat nga ang tawag namin sa matamis na sarsa ng lumpia.. at ang pinakamagaling magluto nito .. si LOLA ANING..
Sugal?? hindi ako gaanong mahilig sa sugal..mahilig ako manood ng nagsusugal.. nagpupusoy ako paminsan minsan.. Holy Week usually.. kalaro mga kaibigan ko sa I.Mendoza(Kenworth kung tawagin).. at ang pustahan pahiran ng uling sa mukha.. kaya uuwi kaming parang atiatihan.. kung walang uling isang malaking BASO ng tubig ang iinumin pag natalo..at di mawawala ang jueteng.. kapag trip ko tataya ako .. lalo na kung may okasyon.. aalagaan ko talag aang numero.. di ko lang mapaliwanag kumbakit lumalabas ang numero.. at syempre pa tatama ako .. INUMAN NA...
Taga Marikina ka kung marunong kang gumawa ngsapatos pero lagging nakatsinelas, nakabihis nangmaganda kahit walang pera. Taga Marikina ka kungang bati mo sa kakilala o kaibigan ay hindi "Hi" o"Hello" kundi "Saan ka galing?" o "Saan kapupunta?" Taga Marikina ka kaya nag-aral ka saRoosevelt o sa MSAT. Kung nag-aral ka sa Marikina,alam mo ang Central, annex No. 1 at annex No. 2.Love mo si "Little Ana", si Miss Mendoza. Kilalamo si Mrs. Mesina, si Miss Victorino at Mrs.Zamora. Kilala mo rin si Mr. Trinidad, Mr.Santos, Miss del Rosario, Mrs. Chanyungco at siMaestrong Porong.
Noon akala ko natural na batian ung "Saan ka punta?" at "Saan ka galing" dami nakakapansin sa akin..bakit kung babati ako un ang lagi nila naririnig? Noon ngang nagkita kami noong kaklaso ko noong high school.. naka bisikleta ako at naka sasakyan siya.. ang sabay naming tanong "saan ka punta?"
Nag aral ako sa MARIST.. exclusibong paaralan para sa mga lalaki.. nagpapasalamat ako sa mga natutunan ko doon.. maraming salamat po.. ngunit di ako masaya doon .. sa tuwing may kwentuhan sa amin ng mga barkada, kakilala o ng mga nakakatanda.. lagi nababanggit Roosevelt or MSAT.. hay .. bakit nga ba hindi ako napasok dito? E di sana nasasama ako sa mga Alumni homecoming.. hehehe pero as bandang huli.. salamat sa mga magulang ko ;)
Ung mga pangalan sa itaas.. nakikilala ko sila.. sa kwento nina mama at papa.. pati mga tito at tita.. lalo na kapag kasama mga kaibigan nila.. reminiscing kumbaga...
Taga Marikina ka kung alam mo ang ibig sabihin ng"naghalo ang balat sa tinalupan, "sagot sa huli",lamuan, salang bayan, salamyaan, anunciata, zebra,ampay kaban, hiwas, ditchoy, bankilya.
Oo pamilyar anga mga katagang ito.. at may mas hihigit pa ba sa ANUNCIATA? Sa mga hindi nakakaalam.. sana tama ipapaliwanag ko .. ito ung maliit na birhen nanakalagay sa isang lalagyan.. ito ay madalas dinadasalan sa pabasa kina LOLA ANING.. dito ko siya nakilala.. bata pa kami andoon na siya.. ngayon wala na si Lola Aning .. andoon pa rin siya.. hinahalikan ang birhen na ito.. may salamin ang lalagyan niya.. doon humahalik ang mga tao.. pagkatapos halikan ay papahirannila ng bulak na may kulay green na kung ano man iyon.. tapos ibibigay ang kapiraso sa humalik.. ok noh? tignan mo wallet ko .. may bulak ko niyan .. pinapalitan ko kada taon.. ahhh.. mas mabuti kayang idagdag dito na.. Taga Marikina ka kung alam mo ang PABASA ni Lola Aning.. ang tawag dito ay PIGING.. marunong ka ng mga tono ng pabasa dito sa Marikina.. nakikita mo ung mga naglalakihang talyase sa kalsada.. doon niluluto ung pansit, kanin at ulam..at matapos ang pabasa maririnig mo ang pamamaalam niya.. pasasalamat...
Taga Marikina ka kung nakapanood ka sa Cine Bayan,Lion, Mari at Valley, kaya alam mo ang palko,kabit at ala-berde. Naghawak ka ba ng kateplak?Umahon ka ba sa Antipolo? Sumakay ka ba saMarikina Valley? Sa NGI? sa Happy Valley? saMarikina Bus? Kumain ka ba kay Aling Petra? KayDoro? kay Justina? sa La Pacita? kay Tabio? kayLim? kay Victory? kay Luyong? kay Salud? kay Jesus?
Lion, Mari at Valley.. paano ko naman hindi malalaman ito dahil anlapit lapit lamang sa amin niyan.. noong mejo nagkaisip na ako ang mga palabas diyan puro bold na hehehe.. kapag pupunta nga akong Santolan maririnig mo ang palabas sa Lion..kasi doon lang sa likod nito ang sakayan ng jeep patungong Santolan..
Ala-berde.. heheh yan ang inaantay ng bawat Marikeño.. ito kasi ung last order.. ibibigay na sa iyo lahat hehehe.. saordinary price.. or libre na ito .. sarap!!
Kateplak? hindi ako humawak niyan..nahihya ako hehehe.. yan ung pinapatunog nila sa harap ng prusisyon, sagala or anoman..
Mga kainan sa Marikina.. andami nito.. at ansasarap.. hanggang ngayon bumibili pa rin kami.. lalo na kung may inuman.. tara bili tayo ng gising gising.. hehehe at matapos naman uminom.. tara bili tayo ng pansit at pandesal .. yum yum
Naligo ka ba sa ilog? nagnakaw ng singkamas satumana? nanuro, naglaro sa baha? namalaka,naglimas, nagmaya? nagsalon sa Riverview, saRolando's, sa Holiday, sa Champion, sa Sky View,sa Frolic, o nag-outing sa Balara at VillaLolita? Kung hindi mo alam ito o hindi mo itonaranasan, baka hindi ka taga Marikina.
Hindi pa ako nakakaligo sa ilog.. maski na tabi lang ng bahay namin ito hehehe.. maarte ako eh ..pero mga kabarkada ko nakaligo na dyan.. ako lang talaga ang hindi.. naglaro sa baha pwede pa.. kaya lang.. wala ng baha ngayon dito sa Marikina.. kawawang mga bata.. hindi ninyo mararanasan un hehehe
Outing? di ko alam kung saan kami nagpupunta noon.. pero may mga picture ako hehehe.. meron pa ngang outing kami na reunion yata ng mga kamag anak ni Lola Bitang.. minsan scan ko at ipapakita sa inyo..
Sky View..Square Hole.. naku!! sarado na yan .. hehehe
Taga Marikina kapag alam mo kung saan ang DaangBakal, dairy, oval, patindig-araw, balubad,lambak, tayug, olandes, Ilaya, Ibayo, halang atChorillo. Taga Marikina ka kung kilala mo angangkan ng adobo, bangus, kamatis, ibon,kalambyang, bibe, puto, kalabaw, paminta, kulubot,daga at iba.
Kabataan ko naguguluhan ako sa mga lugar na yan.. Daang bakal.. daang pasig.. alangya lahat naman dito daanan db?
Ang mga angkan? may mas dadami pa ba sa angkan ng NEPOMUCENO? heheh antyin ninyo .. may gagawin ako para sa inyo ;)
Kung taga Marikina ka, siyempre kilala mo si Alo,si Herman, si Terry, si Ador Langis, si Anita at si Eleng-Eleng, gayundin sina Eliong taba o siEmiliong laki. Kung hindi mo sila kilala, bakakilala mo si Temyong Hudas, si Kletong P_k_, siAngel mayaman, si Mariang mahirap, si Mr. Cruz, si Kamote, si Bigote, si Pitoy.
Para kang si ALO.. heheh lokohan ng mga taga amin.. lalo na ng mga bata.. kumabga para kang loko or praning?? tama nga ba? Si Ador lagi sa kalsada namin noon yan.. kapag dumadating.. naku.. magsisipasok na kami ng gate.. mabait naman siya.. kausap nga lagi nina papa at nga mga kalalakihan sa amin.. KO KO KO KOTSE.. KOTSE!!!
Kung taga Marikina ka, ang tawag mo sa duktor mo,Seseng, Isaac, Juan, Ading, Eloy, Mario, Sitong,Dick, Tasyon, Luming, Itoy at Erning. Kung tagaMarikina ka dapat alam ang pangalang Padre Arciaga, Father Godoy, Mons, Cruz, Fr. Ignacio at Padre Mirasol.
OO nga noh.. sila ung mga doctor noon.. ay teka.. hanggang ngayon pala.. Noong namatay nga si Lola Aning pinakilal anila sa akin si Doktora Tasyon.. Ang doctor ko kasi si Doktor Benny
Pangalan ng mga padre? eh anak ng teteng.. anlapit lapit ko sa OLA hindi ko pa sila makikilala.. inabutan ko nga si Msgr Cruz na kura paroko.. sa Marikina Catholic School pa kaya ako nag aral hehehe..
Taga Marikina ka, Mayor mo si BF, malinis anglungsod mo, may River Park, may Rescue 161, walangsidewalk vendor, bawal magkalat, bawal ang hubad,bawal ang umihi at dumura. Maraming punong kahoy,maliwanag ang mga ilaw, uso ang jogging, aerobics,bowling at ballroom dancing.
Si MCF na mayor ngayon.. wala pa namang pinagbago.. same old Marikina.. malinis..maganda..
Taga Marikina ka, ipinagmamalaki mo ang lahat ngito, hinahangan ang lungsod mo. Pinupuri ka.Mabuhay ang mga taga Marikina! Mabuhay angMarikeo. Ang taga Marikina laging sikat, mabait,masaya, masipag, matulungin, matalino, at higit salahat, huwag mong kalilimutan -MAYABANG!
sige na nga MAYABANG ako .. pinagmamalaki ko .. taga MARIKINA ako
SOURCE: "River City GAZETTE" published February20, 2000 (Vol.II No. 1)Marikina City
Sinulat ni Rodolfo S. dela Paz
Taga Marikina: Ipinanganak sa Marikina, taal nataga Marikina, tubong Marikina, nakatira saMarikina. Kahit saan man naroroon maging saabroad, hindi nalilimutan ang Marikina, nasa puso ang Marikina.
Taga Marikina-maputi, makinis at medyo singkit angmata, pustura, maporma, mapagbiro, masayahin,mabulaklak ang dila. Sa madaling salita,mapagmura, bukang bibig mo, "Putang 'na mo!". TagaMarikina: mahilig kumain, mamasyal, magpiknik,magbasketball, makipagkuwentuhan. Sabi nga:"Mawalan na ng isang kalabaw, huwag lang ng isang huntahan".
hindi mo ba napansin? description ko yan..tignan mo pa ang larawan ko hehehe.. hindi nga lang ako maporma at mapustura. OO mabulaklak din ang dila ko, pero mejo nabawasan ko na hehehehe..Huntahan yan ang di mawawala sa akin.. sa amin??
Kung taga Marikina ka, mahilig kang kumain ngpansit, goto at tokwa. Kapag umuulan o araw ng Biyernes, ang ulam mo, munggo at kung Linggo,nilagang manok. Kung taga Marikina ka ang tawag mo sa matamis na sawsawan ng lumpia ay maalat. Kung taga Marikina ka, mahilig kang magsugal; tumatayasa lotto, karera, nagsasabong, nagpupusoy,tong-its, bingo, monte, sakla, ending at siyemprepa, jueteng.
OO mahilig ako sa pansit..minsan may pumuna sa akin..ngayon lang daw siya nakakita ng inuulam ang pansit..oo mahilig ako sa tokwa't baboy.. lalo na sa tokwa .. heheh pupunta pa ako sa palengke upang bumili ng tokwa .. un ang agahan ko noon..
At syempre pa.. ang MAALAT.. oo maalat nga ang tawag namin sa matamis na sarsa ng lumpia.. at ang pinakamagaling magluto nito .. si LOLA ANING..
Sugal?? hindi ako gaanong mahilig sa sugal..mahilig ako manood ng nagsusugal.. nagpupusoy ako paminsan minsan.. Holy Week usually.. kalaro mga kaibigan ko sa I.Mendoza(Kenworth kung tawagin).. at ang pustahan pahiran ng uling sa mukha.. kaya uuwi kaming parang atiatihan.. kung walang uling isang malaking BASO ng tubig ang iinumin pag natalo..at di mawawala ang jueteng.. kapag trip ko tataya ako .. lalo na kung may okasyon.. aalagaan ko talag aang numero.. di ko lang mapaliwanag kumbakit lumalabas ang numero.. at syempre pa tatama ako .. INUMAN NA...
Taga Marikina ka kung marunong kang gumawa ngsapatos pero lagging nakatsinelas, nakabihis nangmaganda kahit walang pera. Taga Marikina ka kungang bati mo sa kakilala o kaibigan ay hindi "Hi" o"Hello" kundi "Saan ka galing?" o "Saan kapupunta?" Taga Marikina ka kaya nag-aral ka saRoosevelt o sa MSAT. Kung nag-aral ka sa Marikina,alam mo ang Central, annex No. 1 at annex No. 2.Love mo si "Little Ana", si Miss Mendoza. Kilalamo si Mrs. Mesina, si Miss Victorino at Mrs.Zamora. Kilala mo rin si Mr. Trinidad, Mr.Santos, Miss del Rosario, Mrs. Chanyungco at siMaestrong Porong.
Di ako marunong gumawa ng sapatos..pero nakapag trabaho ako sa sapatusan.. naglilinis ako noon.. finishing yata tawag doon.. hehehe
Noon akala ko natural na batian ung "Saan ka punta?" at "Saan ka galing" dami nakakapansin sa akin..bakit kung babati ako un ang lagi nila naririnig? Noon ngang nagkita kami noong kaklaso ko noong high school.. naka bisikleta ako at naka sasakyan siya.. ang sabay naming tanong "saan ka punta?"
Nag aral ako sa MARIST.. exclusibong paaralan para sa mga lalaki.. nagpapasalamat ako sa mga natutunan ko doon.. maraming salamat po.. ngunit di ako masaya doon .. sa tuwing may kwentuhan sa amin ng mga barkada, kakilala o ng mga nakakatanda.. lagi nababanggit Roosevelt or MSAT.. hay .. bakit nga ba hindi ako napasok dito? E di sana nasasama ako sa mga Alumni homecoming.. hehehe pero as bandang huli.. salamat sa mga magulang ko ;)
Ung mga pangalan sa itaas.. nakikilala ko sila.. sa kwento nina mama at papa.. pati mga tito at tita.. lalo na kapag kasama mga kaibigan nila.. reminiscing kumbaga...
Taga Marikina ka kung alam mo ang ibig sabihin ng"naghalo ang balat sa tinalupan, "sagot sa huli",lamuan, salang bayan, salamyaan, anunciata, zebra,ampay kaban, hiwas, ditchoy, bankilya.
Oo pamilyar anga mga katagang ito.. at may mas hihigit pa ba sa ANUNCIATA? Sa mga hindi nakakaalam.. sana tama ipapaliwanag ko .. ito ung maliit na birhen nanakalagay sa isang lalagyan.. ito ay madalas dinadasalan sa pabasa kina LOLA ANING.. dito ko siya nakilala.. bata pa kami andoon na siya.. ngayon wala na si Lola Aning .. andoon pa rin siya.. hinahalikan ang birhen na ito.. may salamin ang lalagyan niya.. doon humahalik ang mga tao.. pagkatapos halikan ay papahirannila ng bulak na may kulay green na kung ano man iyon.. tapos ibibigay ang kapiraso sa humalik.. ok noh? tignan mo wallet ko .. may bulak ko niyan .. pinapalitan ko kada taon.. ahhh.. mas mabuti kayang idagdag dito na.. Taga Marikina ka kung alam mo ang PABASA ni Lola Aning.. ang tawag dito ay PIGING.. marunong ka ng mga tono ng pabasa dito sa Marikina.. nakikita mo ung mga naglalakihang talyase sa kalsada.. doon niluluto ung pansit, kanin at ulam..at matapos ang pabasa maririnig mo ang pamamaalam niya.. pasasalamat...
Taga Marikina ka kung nakapanood ka sa Cine Bayan,Lion, Mari at Valley, kaya alam mo ang palko,kabit at ala-berde. Naghawak ka ba ng kateplak?Umahon ka ba sa Antipolo? Sumakay ka ba saMarikina Valley? Sa NGI? sa Happy Valley? saMarikina Bus? Kumain ka ba kay Aling Petra? KayDoro? kay Justina? sa La Pacita? kay Tabio? kayLim? kay Victory? kay Luyong? kay Salud? kay Jesus?
Lion, Mari at Valley.. paano ko naman hindi malalaman ito dahil anlapit lapit lamang sa amin niyan.. noong mejo nagkaisip na ako ang mga palabas diyan puro bold na hehehe.. kapag pupunta nga akong Santolan maririnig mo ang palabas sa Lion..kasi doon lang sa likod nito ang sakayan ng jeep patungong Santolan..
Ala-berde.. heheh yan ang inaantay ng bawat Marikeño.. ito kasi ung last order.. ibibigay na sa iyo lahat hehehe.. saordinary price.. or libre na ito .. sarap!!
Kateplak? hindi ako humawak niyan..nahihya ako hehehe.. yan ung pinapatunog nila sa harap ng prusisyon, sagala or anoman..
Mga kainan sa Marikina.. andami nito.. at ansasarap.. hanggang ngayon bumibili pa rin kami.. lalo na kung may inuman.. tara bili tayo ng gising gising.. hehehe at matapos naman uminom.. tara bili tayo ng pansit at pandesal .. yum yum
Naligo ka ba sa ilog? nagnakaw ng singkamas satumana? nanuro, naglaro sa baha? namalaka,naglimas, nagmaya? nagsalon sa Riverview, saRolando's, sa Holiday, sa Champion, sa Sky View,sa Frolic, o nag-outing sa Balara at VillaLolita? Kung hindi mo alam ito o hindi mo itonaranasan, baka hindi ka taga Marikina.
Hindi pa ako nakakaligo sa ilog.. maski na tabi lang ng bahay namin ito hehehe.. maarte ako eh ..pero mga kabarkada ko nakaligo na dyan.. ako lang talaga ang hindi.. naglaro sa baha pwede pa.. kaya lang.. wala ng baha ngayon dito sa Marikina.. kawawang mga bata.. hindi ninyo mararanasan un hehehe
Outing? di ko alam kung saan kami nagpupunta noon.. pero may mga picture ako hehehe.. meron pa ngang outing kami na reunion yata ng mga kamag anak ni Lola Bitang.. minsan scan ko at ipapakita sa inyo..
Sky View..Square Hole.. naku!! sarado na yan .. hehehe
Taga Marikina kapag alam mo kung saan ang DaangBakal, dairy, oval, patindig-araw, balubad,lambak, tayug, olandes, Ilaya, Ibayo, halang atChorillo. Taga Marikina ka kung kilala mo angangkan ng adobo, bangus, kamatis, ibon,kalambyang, bibe, puto, kalabaw, paminta, kulubot,daga at iba.
Kabataan ko naguguluhan ako sa mga lugar na yan.. Daang bakal.. daang pasig.. alangya lahat naman dito daanan db?
Ang mga angkan? may mas dadami pa ba sa angkan ng NEPOMUCENO? heheh antyin ninyo .. may gagawin ako para sa inyo ;)
Kung taga Marikina ka, siyempre kilala mo si Alo,si Herman, si Terry, si Ador Langis, si Anita at si Eleng-Eleng, gayundin sina Eliong taba o siEmiliong laki. Kung hindi mo sila kilala, bakakilala mo si Temyong Hudas, si Kletong P_k_, siAngel mayaman, si Mariang mahirap, si Mr. Cruz, si Kamote, si Bigote, si Pitoy.
Para kang si ALO.. heheh lokohan ng mga taga amin.. lalo na ng mga bata.. kumabga para kang loko or praning?? tama nga ba? Si Ador lagi sa kalsada namin noon yan.. kapag dumadating.. naku.. magsisipasok na kami ng gate.. mabait naman siya.. kausap nga lagi nina papa at nga mga kalalakihan sa amin.. KO KO KO KOTSE.. KOTSE!!!
Kung taga Marikina ka, ang tawag mo sa duktor mo,Seseng, Isaac, Juan, Ading, Eloy, Mario, Sitong,Dick, Tasyon, Luming, Itoy at Erning. Kung tagaMarikina ka dapat alam ang pangalang Padre Arciaga, Father Godoy, Mons, Cruz, Fr. Ignacio at Padre Mirasol.
OO nga noh.. sila ung mga doctor noon.. ay teka.. hanggang ngayon pala.. Noong namatay nga si Lola Aning pinakilal anila sa akin si Doktora Tasyon.. Ang doctor ko kasi si Doktor Benny
Pangalan ng mga padre? eh anak ng teteng.. anlapit lapit ko sa OLA hindi ko pa sila makikilala.. inabutan ko nga si Msgr Cruz na kura paroko.. sa Marikina Catholic School pa kaya ako nag aral hehehe..
Taga Marikina ka, Mayor mo si BF, malinis anglungsod mo, may River Park, may Rescue 161, walangsidewalk vendor, bawal magkalat, bawal ang hubad,bawal ang umihi at dumura. Maraming punong kahoy,maliwanag ang mga ilaw, uso ang jogging, aerobics,bowling at ballroom dancing.
Si MCF na mayor ngayon.. wala pa namang pinagbago.. same old Marikina.. malinis..maganda..
Taga Marikina ka, ipinagmamalaki mo ang lahat ngito, hinahangan ang lungsod mo. Pinupuri ka.Mabuhay ang mga taga Marikina! Mabuhay angMarikeo. Ang taga Marikina laging sikat, mabait,masaya, masipag, matulungin, matalino, at higit salahat, huwag mong kalilimutan -MAYABANG!
sige na nga MAYABANG ako .. pinagmamalaki ko .. taga MARIKINA ako
SOURCE: "River City GAZETTE" published February20, 2000 (Vol.II No. 1)Marikina City
Thursday, April 20, 2006
Open Letter
I just love OPEN LETTERS.. lalo na kung nakikita ko pangalan ko dun.. tinawag mo pang open letter kung gusto mo pang specify pangalan ko ..
sana nilagay mo na lang a letter to BINGGOY .. shet na malagket.. at sana sa e-mail address ko na lang pinadala di ba? Ay teka baka lalo akong natawa kung sa akin mo lang pinadala.. ang i-forward ko pa rin yan sa yahoo group..
Ang alam ko iniiwasan mo lang magalit sa mga pinagsasasabi ko.. kunsabagay ano nga ba ang magandang nagawa ko? wala db? hindi rin naman ako kilala sa akademik achievements ko .. saan ako kilala?? sa pagka CUTE lang? heheheh taena pag nabasa mo ito matatawa at maaasar ka lalo.. wala kang magagawa BLOG ko ito.
Sana lang dimo na sila dinamay.. heheh ako lang naman nagtatanong, hindi ung buong batch namin.. hehehe.. ako lan gung makulit.. hindi ung buong klase namin.. GO PIONEER BATCH!!!
Speaking of our batch.. lintek English yan ha.. hindi naman ininsist na tawagin kaming pioneer batch.. isa sa mga perks lang yan dahil nauna kami wahahaha.. nauna = first= pionner.. tama ba? Basta intindihin ninyo na ang logic ko .. fuzzy logic yan eh .. hehehehe
Isa pa.. wag ka na mambola.. dahil magaling kami jan.. magaling ako jan!! hehehe
A published letter on a subject of general interest, addressed to a person but
intended for general readership.
sana nilagay mo na lang a letter to BINGGOY .. shet na malagket.. at sana sa e-mail address ko na lang pinadala di ba? Ay teka baka lalo akong natawa kung sa akin mo lang pinadala.. ang i-forward ko pa rin yan sa yahoo group..
Ang alam ko iniiwasan mo lang magalit sa mga pinagsasasabi ko.. kunsabagay ano nga ba ang magandang nagawa ko? wala db? hindi rin naman ako kilala sa akademik achievements ko .. saan ako kilala?? sa pagka CUTE lang? heheheh taena pag nabasa mo ito matatawa at maaasar ka lalo.. wala kang magagawa BLOG ko ito.
Sana lang dimo na sila dinamay.. heheh ako lang naman nagtatanong, hindi ung buong batch namin.. hehehe.. ako lan gung makulit.. hindi ung buong klase namin.. GO PIONEER BATCH!!!
Speaking of our batch.. lintek English yan ha.. hindi naman ininsist na tawagin kaming pioneer batch.. isa sa mga perks lang yan dahil nauna kami wahahaha.. nauna = first= pionner.. tama ba? Basta intindihin ninyo na ang logic ko .. fuzzy logic yan eh .. hehehehe
Isa pa.. wag ka na mambola.. dahil magaling kami jan.. magaling ako jan!! hehehe
Tuesday, April 18, 2006
I scream for ICE CREAM
Grabe ang init ngayon.. akala ko after ng Holy Week mejo mababawasan na itong init. Natutuwa nga ako at babalik na ako ng office. Dahil ang inaasahan ko dito..MALAMIG .. Asa ka pa Binggoy
Gusto ko ng ICE CREAM.. uhmmmm sarap.. ang lamig .. lalo na ung mga fruity flavors.. mangga, strawberry, melon.. ahh basta prutas mahilig ako ..
Ayan na, bumili na ang mga kaopisina ko ng Ice Cream.. nag ambag ambag na lang kami.. at uumabagan ko sila kapag inubusan nila ako ..
Subscribe to:
Posts (Atom)
